Tags

Η ολοκληρωτική αλλαγή της εμφάνισης του: Τέχνη και Ψυχή

“O Μάικλ Τζάκσον δεν θα ήταν ο ίδιος χωρίς τις πλαστικές”

Υπάρχουν δύο Μάικλ Τζάκσον: Ένας Μαύρος και ένας Λευκός. ‘Ένας άνδρας και μία γυναίκα. ‘Ένας σοφός γέρος και ένα αθώο παιδί. Ενας καλλιτέχνης πρώτου μεγέθους και ένας άνθρωπος διαφορετικός από τους άλλους ανθρώπους. Ένας αλήτης και ένας πρίγκηπας.
Αυτό όμως δεν σταματάει εκεί.

‘Ηταν μία τεράστια μορφή, ένα φαινόμενο της Τέχνης και της κοινωνίας. Αν κάποιος ερευνήσει το βάθος αυτού του καλλιτέχνη μπορεί μέσα σε αυτό να βρεί ένα κομμάτι του εαυτού του. Παρ’ όλη την προσπάθεια σπίλωσης του ονόματός του η τηλεόραση και ο τύπος δεν κατάφεραν να τον ρίξουν. Κάποιος κόσμος δεν τον προσέγγισε ως καλλιτέχνη-ιδιοφυϊα, γιατί αυτό του άξιζε, αλλά ως ένα αξιοπερίεργο της φύσης, ένα αντικείμενο χλευασμού, ένα μέσο για να κερδίσουν χρήματα. Τέτοιου είδους άνθρωποι υποκρίνονται ότι αγαπάνε τον άνθρωπο αλλά τελικά προσπαθούν να βρουν κάποιον για να βγάλουν όλον τον μισανθρωπισμό τους! ‘Ενα από αυτά που έλκυαν αυτόν τον τύπο ανθρώπων ήταν οι πλαστικές και η αλλαγή της εμφάνισης του. Έλεγαν ότι όταν κάποιος έχει χρήματα κάνει όλες του τις επιθυμίες πραγματικότητα. Ελεγαν ότι ήταν αυτοκαταστροφικός. Ελεγαν ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα, ότι ήταν υπερβολικός, κ.α. ‘Εμειναν στην επιφάνεια, σε κάποια στοιχεία που δεν μπορούσαν να τους δώσουν μία άλλη διάσταση. Ο Μάικλ ήξερε πάντα ποιος ήταν εξωτερικά και εσωτερικά.

Αλλά σκέφτηκε ποτέ κανείς ότι ο Ρόμπερτ Ντε Νίρο πήρε 30 κιλά για να παιξει τον μποξέρ;
Ο Μάικλ Τζάκσον μπορεί να πήγε πέρα από αυτό. ‘Εκανε πλαστικές για να είναι πιο πιστός σε αυτό που ήθελε να κάνει στην δουλειά του. Οι πλαστικές γι’ αυτόν ήταν εργαλείο της δουλειάς του. Γι’ αυτό δεν ήθελε να μιλάει ποτέ γι’ αυτό. Ποιος μπορούσε να καταλάβει μία μεγαλοφυία;

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ
Για την «Μεταμόρφωση», το βιβλίο του Φραντς Κάφκα, ο Σάββας Στρούμπος, σκηνοθέτης γράφει: Η “Μεταμόρφωση” αποτελεί… «ατέλειωτη κραυγή αγωνίας ενάντια στον αυτόβουλο και υπαρξιακό εγκλεισμό των σύγχρονων ανθρώπων. Οι άνθρωποι, όμως, μπορούν να δράσουν και διαφορετικά. Εχουν πάντα τη δυνατότητα να σπάσουν τα δεσμά της κάθε φυλακής τους, να δημιουργήσουν ρήγματα στις παραστάσεις της καθημερινότητάς τους, τη δυνατότητα να δώσουν ένα τέλος στον όποιον εφιάλτη κι επιτέλους, να δράσουν δημιουργικά προς τον εαυτό τους-και-τον-κόσμο».

Η ΔΥΣΜΟΡΦΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ
Όπως γράφουν οι Νιου Γιορκ Τάιμς , τέτοιου είδους προκλήσεις αντιμετωπίζουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που πάσχουν από σωματική δυσμορφική διαταραχή – ένα σύνδρομο που περιγράφηκε πριν από έναν αιώνα αλλά προσφάτως αναγνωρίστηκε ως ξεχωριστή ψυχιατρική οντότητα ενώ ακόμα πιο πρόσφατα άρχισαν να αποκωδικοποιούνται οι αιτίες του και να επινοούνται θεραπείες γι αυτό.
Όπως γράφουν οι επιστήμονες στην επιθεώρηση Αρχεία Γενικής Ψυχιατρικής (AGP), αυτές οι εγκεφαλικές ιδιαιτερότητες μπορεί να εξηγούν γιατί οι πάσχοντες από σωματική δυσμορφική διαταραχή εστιάζονται σε μία ατέλεια του προσώπου, των μαλλιών, του δέρματος ή του σώματός τους, την οποία ουδείς άλλος μπορεί να δει – συχνά διότι απλώς δεν υπάρχει. Μπορεί επίσης να εξηγεί γιατί είναι τόσο ψυχοφθόρα αυτή η ατέλεια ώστε απαιτούν πεισματικά αχρείαστες αισθητικές επεμβάσεις ή στρέφονται στα ψυχοφάρμακα και στο αλκοόλ για παρηγοριά.
Η δρ Κάθριν Α. Φίλιπς, καθηγήτρια Ψυχιατρικής στην Ιατρική Σχολή Μπράουν και μία από τις κορυφαίες ειδικούς των ΗΠΑ στην σωματική δυσμορφική διαταραχή, περιέγραψε προσφάτως το μαρτύριο που βιώνουν οι ασθενείς.
Κάποιοι περνούν ώρες μπροστά σε έναν καθρέφτη για να φτιάξουν τα άσχημα μαλλιά τους ή να καλύψουν ένα σπυράκι που μόνο οι ίδιοι βλέπουν. Άλλοι, προσπαθούν τόσο επίμονα να βγάλουν ένα σημάδι από το δέρμα τους ώστε τελικά το ματώνουν, ενώ κάποιοι δεν βγαίνουν από το σπίτι εάν δεν καλύψουν πλήρως τα μαλλιά ή το πρόσωπό τους. Και υπάρχουν εκείνοι που τρέχουν να κρυφτούν, εάν βγουν ακάλυπτοι και νιώσουν πως κάποιος κοιτάζει την ατέλειά τους.
Που οφείλεται, όμως, η σωματική δυσμορφική διαταραχή; H δρ Φίλιπς εξηγεί πως η αιτία ως φαίνεται αποτελεί συνδυασμό γενετικών, συναισθηματικών και νευροβιολογικών παραγόντων.
“Είναι πιθανό τα γονίδια να αποτελούν θεμέλιο για την ανάπτυξή της”, λέει, προσθέτοντας ότι στο περίπου 20% των περιπτώσεων, ένας γονιός, αδελφός ή παιδί επίσης πάσχει από σωματική δυσμορφική διαταραχή. Επιπλέον, έρευνες όπως αυτή του δρος Φόισνερ υποδηλώνουν ότι ορισμένα κυκλώματα του εγκεφάλου είναι υπερδραστήρια στα άτομα με σωματική δυσμορφική διαταραχή.

Πηγή: Πύλες
http://www.axortagos.gr/mipos-exete-somatiki-dismorfiki-diataraxi.html


Η ΔΥΣΜΟΡΦΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΕΒΡΙΣΚΕ ΛΥΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΤΕΧΝΗ;

Στην Αρχαία Ελλάδα τα περίτεχνα αγάλματα απεικόνιζαν συνήθως θεούς ή ημίθεους. Η λέξη “άγαλμα” προέρχεται από την λέξη “αγάλλω” που σημαίνει λαμπρύνω, κοσμώ, χαροποιώ. Τα αγάλματα εξιδανίκευαν τον άνθρωπο, συμβόλιζαν το ανώτερο στοιχείο ανέλιξης και γι αυτό ήταν αφιερωμένα στους θεούς.
Ο πιο γενικός ορισμός της ομορφιάς: πολλαπλότητα σε ενότητα.’Ενας ιδιαίτερος άνθρωπος που θέλει να αναπτύξει τον εσωτερικό του εαυτό, να τον εξιδανικεύσει, να τον κάνει έναν μικρό “θεό” (god-like έλεγε ο ίδιος, “όμοιος με τον θεό”, αυτό ακριβώς σημαίνει και το όνομά του “Michael/Μιχαήλ”). Eξέλισσε τον εαυτό του και έτσι προφανώς ήθελε να εξελίξει και την εξωτερική του μορφή. Και η τεχνολογία αυτό του το πρόσφερε. Η τελειομανία για την δουλειά του, να προσφέρει στον κόσμο το καλύτερο του, είχε το κόστος της.
Αυτό έκανε με τον συνδυασμό των τεχνών του. Οι αισθητικές επεμβάσεις ήταν ένα είδος “μακιγιάζ”…Ο Θεός τον είχε προικίσει με τα μεγαλύτερα καλλιτεχνικά χαρίσματα. Αλλά η ομορφιά ήταν ένα θέμα, κάτι που έπρεπε να δουλέψει πάνω σε αυτό όπως και στην τέχνη του.

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ
Το μακιγιάζ είναι συναίσθημα. Δεν ακολουθεί στερεότυπα. Δεν έχει κανόνες. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος στο συναίσθημα. Το μόνο που υπάρχει είναι απεριόριστη ελευθερία. Έτσι είναι και το μακιγιάζ. Παράλογο ακούγεται. Κι όμως κάθε φορά που το πινέλο πλησιάζει στο πρόσωπο κάτι αλλάζει, κάτι διορθώνει, κάτι προβάλλει. Είναι το μέσο για να μπορέσουμε να εκφραστούμε. Να δείξουμε αυτό που είμαστε ή ακόμα και αυτό που θα θέλαμε να είμαστε. Να προβάλλουμε αυτό που αγαπάμε περισσότερο επάνω μας ή και να κρύψουμε αυτό που δεν μας αρέσει. Είμαστε ελεύθεροι να δημιουργήσουμε ότι εμείς θέλουμε. Το μακιγιάζ είναι άποψη. Είναι η άποψη που έχουμε για τον εαυτό μας. Λέμε ότι η ομορφιά πηγάζει από μέσα μας. Όταν νιώθουμε όμορφοι τότε είμαστε και όμορφοι. Ένα μακιγιάζ μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Μπορεί να είναι ό,τι επιθυμούμε. Εκκεντρικό, glamour, κλασικό, ρομαντικό, κτλ.
Αναγκαζόμαστε να συμφιλιωθούμε με την όψη μας. Αλλά ο κουασιμόδος ποτέ δεν συμφιλιώθηκε με την ασχήμια του.

Οι πλαστικές ήταν εργαλείο της δουλειάς του όπου συναντούσε τα χιλιάδες πρόσωπα που όλοι έχουμε μέσα μας ήταν κάτι που ίσως για την κοινωνία να ήταν ακραίο, αλλά για τον ίδιο να ήταν ένα τίμημα για την τέχνη του και την τελειομανία. ‘Ισως να ήταν θύμα της show biz του Χόλυγουντ ή ένα μεγάλο ψυχικό τραύμα. Να μην του άρεσε η εξωτερική του εμφάνιση. ‘Η φύση κάνει και λάθη…Και αυτή είναι η πρώτη σκέψη που μπορεί να κάνει κανείς. Γνωρίζουμε όλοι προφανώς κάποιον γνωστό μας που έχει κάνει πλαστική στο πρόσωπο. Που δεν μπορούν να αποδεχτούν ότι έχουν μία τεράστια και άσχημη μύτη που μετά απο μία τέτοια εγχείρηση ένοιωσαν καλύτερα. Γιατί η ασχήμια δημιουργεί μεγάλα ψυχολογικά προβλήματα στον άνθρωπο αφού ζούμε στην εποχή της εικόνας.

ΛΕΥΚΟΔΕΡΜΙΑ ΄Η ΛΕΥΚΗ: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΜΑ
Για μένα ο Μάικλ Τζάκσον δεν θα ήταν αυτός που είναι χωρίς τις πλαστικές. Θα ήταν κάποιος άλλος. Την λευκοδερμία, η ασθένεια που μετέτρεψε το δέρμα του από μαύρο σε λευκό, την αντιμετώπισε μέσα από τον κόσμο της υποκριτικής τέχνης.
‘Ολοι οι κοντινοί του άνθρωποι λένε πως ο Τζάκσον έβρισκε πάντα ένα καλό σε οποιοδήποτε κακό, ότι κακό και άν του συνέβαινε. Η ψυχή έχει μορφές και αυτές τις μορφές τις μετέτρεπε σε τέχνη.
Τον βλέπουμε σε χιλιάδες ρόλους να είναι κάτι διαφορετικό. Αλλά χωρίς μακιγιάζ, πάντα. Οι αισθητικές επεμβάσεις ήταν ένα επίπονο τεχνολογικό ΜΑΓΙΚΟ επίτευγμα.
Καταλαβαίνω απόλυτα γιατί ήθελε να αλλάξει την εμφάνιση του. Στην θέση του μπορεί να έκανα το ίδιο.

Μετά από φωτογραφίες που είδα στην εφηβεία του είδα την αλλαγή που η φύση είχε “προεπιλέξει” γι’ αυτόν. Η μύτη του είχε μεγαλώσει πολύ, είχε σπυράκια και από ένα όμορφο παιδάκι μετατράπηκε σε έναν άσχημο έφηβο. Αν σκεφτούμε ότι ήταν ένας καλλιτέχνης που εμφανιζόταν από τα πέντε του μπροστά σε κοινό με τους Jackson Five εμφανιζόταν μπροστά σε χιλιάδες κόσμου κάτω από τους ανελέητους προβολείς και κάμερες-μικροσκόπια. Δεν ήταν και παράλογο να τον πιάσει πανικός.

OFF THE WALL:

Περίοδος THRILLER: Join me in my dance!

Την δεκαετία του ’80 μετά από ένα σοκ, το ατύχημα με το πυροτέχνημα στην διαφήμηση της pepsi όπου κάηκε με γ’ βαθμού εγκαύματα στο κεφάλι του, του πρωτοπαρουσιάστηκε η λεύκη. Αδυνάτισε, εκανε τις πρώτες πλαστικές και εμφανίστηκε στο thriller ως ένα εκπληκτικό πλάσμα από κάθε άποψη. Πανέμορφος, καινοτόμος, γοητευτικός, πολυβραβευμένος με Γκραμμυ, ο κόσμος τον λάτρεψε. Πολιτικοί, καλλιτέχνες, κοινό.

Περίοδος BAD:

Στο Bad είχε περάσει πλέον στην φάση του “μιγά”. Υπέροχος και πάλι. γοήτευσε το κοινό, τα βίντεο του ήταν τέλεια, συνεργασία με τον μεγάλο σκηνοθέτη του κινηματογράφου Μάρτιν Σκορτσέζε.

Περίοδος Dangerous

Την δεκαετία του ’90 στο Dangrous, ο Μάικλ άλλαξε το look του. Εγινε αγνώριστος. Το δέρμα του λεύκανε, απέκτησε χαρακτηριστικά λευκού, πιο μικρά μάτια, λεπτή μύτη και χείλια, μαύρο καπέλλο, γυαλιά, γάντια. ΥΠΕΡΟΧΟΣ! δεν θύμιζε ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν κάποτε μαύρος με μεγάλα χείλη, μεγάλη μύτη, μεγάλα μάτια.

Περίοδος History – They don’t care about us
Κάθε 5 χρόνια, καθε φορά που δημιουργούσε έναν δίσκο, δημιουργούσε και μία μεταμόρφωση για τον εαυτό του. Τρελλή ιδιοφυία; πιθανόν! Αλλά τελικά όλο αυτό το μεταμορφωνε σε τέχνη. μία δημιουργική μεταμόρφωση που δεν χρειαζόταν μακιγιάζ για να γίνει…

ΤΕΧΝΗ, ΨΥΧΗ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ: Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ
“Στον άνθρωπο όλα πρέπει να είναι ωραία: και το πρόσωπο, και το ντύσιμο, και η ψυχή, και οι σκέψεις”  ‘Αντον Τσέχωφ
Μπορεί ο Μάικλ να συνδύασε την τεχνολογία με την τέχνη και την σκέψη σε ένα άλλο επίπεδο;
Ο άνθρωπος αισθάνεται ότι είναι ατελής. Αλλάζει μορφές μέσα στον χώρο και τον χρόνο μέσα από τις εμπειρίες της ζωής. Και ίσως ομορφιά να είναι η αναζήτηση της τελειότητας και του θεϊκού στοιχείου μέσα μας  όπως και η αναζήτηση της ελευθερίας, της σοφίας της ζωής , της μαγείας της ανθρώπινης φύσης, πέρα από χρώματα, φυλές και θρησκείες. 

Είναι τόσοι αυτοί που έχουν κάνει αισθητικές επεμβάσεις για να νοιώσουν καλύτερα με τον καθρέφτη τους. Γιατί όλοι ξέρουμε κατά βάθος ότι θέλουμε να είμαστε όμορφοι. Η ομορφιά εξυμνείται σε όλες τις εποχές.

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ
Ο Μάικλ έσπασε το φράγμα μεταξύ μαύρου και λευκού, υλικού και άυλου, φυσικού και μεταφυσικού, θηλυκού και αρσεινικού, φέρου και παιδιού. Ο Μάικλ ήταν πραγματικά μαγικός και για μερικούς ανεξήγητο φαινόμενο που χρήζει ανάλυσης από κάθε άποψη, όπως πολλοί επιστήμονες δήλωσαν.
‘Ηταν ένα φαινόμενο όχι μόνο στην μουσική και την μοναδική και την απαράμιλλη σκηνική του παρουσία αλλά και μέσα από την ολοκληρωτική αλλαγή της εμφάνισης του. Δηλαδή, μέσα από την αλλαγή του χρώματος του δέρματος του, όπου από μαύρος έγινε λευκός, αλλά και τις πλαστικές εγχειρήσεις οι οποίες εξελίσσονταν μέσα από τα χρόνια και θα έδιναν μία άλλη,  θα έλεγα δημιουργική, μορφή στο πρόσωπό του.
Πολλοί άνθρωποι κάνουν πλαστικές εγχειρήσεις. Κανείς όμως από αυτούς δεν αποτελεί φαινόμενο. Είναι το ταλέντο και το χάρισμα. Ο Μάικλ από μικρό παιδί είχε αυτον τον μαγνητισμό που έκανε τα κοριτσάκια να ουρλιάζουν και μετά το BAD ξεκίνησε το πανδαιμόνιο με τις λιποθυμίες συναυλίες του. Το εκπληκτικό ταλέντο σε συνδυασμό με την ομορφιά και την σεξουαλικότητα αποτελούσαν έναν εκρηκτικό συνδυασμό για το κοινό και κυρίως…για τις γυναίκες.
Οι ενήλικες θαύμαζαν το απίστευτο και πολύπλευρο ταλέντο του και τα παιδιά έβρισκαν έναν “συνομήλικο”  που θα μπορούσαν να μιλήσουν την ίδια γλώσσα μαζί του. Μέσα από όλο αυτό το μίγμα ο κόσμος τον παρεξήγησε και τελικά έγινε θύμα της ίδιας της ιδιαίτερης, της καθ’ όλα διαφορετικής και “εκκεντρικής” προσωπικότητας του που ο ίδιος δεν δεχόταν.
Μέσα από αυτή την επίπονη διαδικασία που του κόστισε πολλά ο Μάικλ έγινε ένα σύμβολο για κοινωνική ισότητα. ‘Εγινε το πρότυπο του ανθρώπου που δεν ήθελε να χάσει την αθωότητα και ξεγνοιασιά της παιδικής ηλικίας, να μην χάσει το παιδί μέσα του. ‘Ομως, αυτή η έντονη και φυσική σεξουαλικότητα που είχε μέσα του τον έκανε σύμβολο του σεξ και ήταν χιλιάδες οι γυναίκες που τον ερωτεύονταν «παράφορα», έστω και αν αυτή η εξωτερική του ομορφιά ήταν “πλαστική”. Για την εσωτερική, δεν ειπώθηκε ποτέ τίποτα.