Tags

, ,

Time Magazine simply said of it, “consider yourself warned.”


Here’s the full text of “Planet Earth.” You can listen to a recording of Jackson reading it here, in his typical breathless, dramatic speaking voice.

Απόδοση στα Ελληνικά

Πλανήτη Γή, πλανιέσαι άσκοπα, σαν σύνεφο σκόνης
Μία ασήμαντη σφαίρα που θα καταστραφεί
Μέταλλο που θα σκουριάζει
Χωρίς ίχνος ύλης σε ένα, δίχως νόημα, κενό
Μοναχικό πλοίο στο διάστημα, μέγας αστεροειδής

Κρύος σαν πέτρα δίχως χροιά,
Που με λίγη “κόλλα” κρατιέσαι ενωμένος
Μέσα μου κάτι μου λέει ότι δεν είναι αλήθεια
Αγαπημένε μου, είσαι ήμερος και γαλάζιος.
Νοιάζεσαι, και κατοικείς
Στα βάθη της καρδιάς μου
Η αύρα σου σα χάδι, στην ολότητα σου στοργικός
Συνυπάρχεις με την μουσική
Που κυνηγάει την ψυχή μου.

Στις φλέβες μου ένοιωσα το μυστήριο
Στις διαδρομές του χρόνου, σε βιβλία ιστορίας,
Ζωής πανάρχαιης τραγούδια πάλλονται στο αίμα μου
Κι έχουν χορέψει τον ρυθμό στο κύμα της παλίρροιας.
Τα σύννεφα τα ομιχλώδη, η ηλεκτρική σου καταιγίδα
Σε αυτή μου την μορφή, ήταν σαν της θύελλας τη βία
‘Εγλειψα το αλάτι, το πικρό και το γλυκό
Στην κάθε συνάντηση, στο κάθε πάθος, στην κάθε θέρμη.
Οι ήχοι, το χρώμα, το άρωμά, η γεύση σου
Διεγείρουν τις αισθήσεις μου χωρίς βιασύνη
Στην ομορφιά σου έμαθα πως να ζώ
Την άχρονη ευδαιμονία στην στιγμή του τώρα.

Πλανήτη Γή, πλανιέσαι άσκοπα, σαν σύνεφο σκόνης
Μία ασήμαντη σφαίρα που θα καταστραφεί
Μέταλλο που θα σκουριάζει
Χωρίς ίχνος ύλης σε ένα, δίχως νόημα, κενό
Μοναχικό πλοίο στο διάστημα, μέγας αστεροειδής.

Κρύος σαν πέτρα δίχως χροιά,
που με λίγη κόλλα* κρατιέσαι ενωμένος
Κάτι μέσα μου, μου λέει, ότι δεν είναι αλήθεια
Αγαπημένε μου είσαι ήμερος και γαλάζιος.
Νοιάζεσαι, και κατοικείς
Στα βάθη της καρδιάς μου
Η αύρα σου χάδι, και στην ολότητα σου στοργικός
Συνυπάρχεις με την μουσική
Που κυνηγάει την ψυχή μου.

Πλανήτη Γή, ήμερε, γαλάζιε.
Με την καρδιά μου ολάκερη
Σε αγαπώ.

απόδοση: Ρέα Φιλοσόφου

Σημ.:
*Η λέξη “κόλλα” είναι όρος της αστρονομίας: Είναι η σκοτεινή ύλη, η οποία συνδέεται στενά με την σκοτεινή ενέργεια. Με αυτόν τον όρο, στην αστρονομία,  χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την “κόλλα” που κρατά τα πάντα στο σύμπαν ενωμένα.

Ο Μάικλ Τζάκσον δεν χρησιμοποιούσε τις λέξεις άστοχα.

Planet Earth, my home, my place
A capricious anomaly in the sea of space
Planet Earth, are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spaceship, a large asteroid

Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my sweetheart, soft and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes, caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.

In my veins I’ve felt the mystery
Of corridors of time, books of history
Life songs of ages throbbing in my blood
Have danced the rhythm of the tide and flood
Your misty clouds, your electric storm
Were turbulent tempests in my own form

I’ve licked the salt, the bitter, the sweet
Of every encounter, of passion, of heat
Your riotous color, your fragrance, your taste
Have thrilled my senses beyond all haste
In your beauty I’ve known the how
Of timeless bliss, this moment of now.

Planet Earth, are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spaceship, a large asteroid

Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my sweetheart, soft and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes, caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.

Planet Earth, gentle and blue
With all my heart, I love you.

Πηγή:

http://rockbloggblogspotcom.blogspot.gr/2012/06/blog-post_22.html

http://www.huffingtonpost.com/john-lundberg/a-look-at-michael-jackson_b_338648.html