Tags

, ,

dancing-the-dream-coverDancing the Dream – Χορευοντας το Ονειρο
Aποφθέγματα – Αποσπάσματα

Μία επιλογή σκέψεων και ποιημάτων από το βιβλίο Dancing the Dream γραμμένο από τον ίδιο τον Μάικλ Τζάκσον οι οποίες αναφέρονται στον τρόπο με τον οποίο ο Μάικλ έβλεπε τον κόσμο, την φιλοσοφία του και το πως λειτουργούσε ως καλλιτέχνης. Το 1993, όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο κάποιο κριτικοί βιάστηκαν να γράψουν ότι δεν τους έμεινε τίποτα από το βιβλίο, ούτε έχουν κάτι που τους έκανε αίσθηση για να το θυμούνται παρά μόνο ότι του άρεσαν ο χορός, τα παιδιά και ο θεός… Δυστυχώς, για άλλη μία φορά αποδεικνύεται πόσο ο κόσμος μας έχει χάσει την πνευματικότητα του, και γιατί, τελικά, αυτός ο άνθρωπος θεωρήθηκε “εκκεντρικός”.

Πολλοί μεγάλοι δάσκαλοι χρησιμοποίησαν τις πιο απλές ιστορίες για να προσεγγίσουν τους απλούς ανθρώπους. Αυτοί οι άνθρωποι είναι τεχνοκράτες που δεν τους αγγίζει και δεν τους συγκινεί τίποτα και δεν μπορούν να δούν πίσω από τον καθρέφτη. Αυτό το βιβλίο με γέμισε με αποφθέγματα που με βοήθησαν σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνη. Θα γράψω κάποια απ’ αυτά για να καταλάβει ο κόσμος αν μπορεί να μείνει κάτι από αυτό το βιβλίο, και πιστέψτε με, είναι πολλά.



Dancing the Dream -Χορεύοντας το ‘Ονειρο 

(ποίημα από το ομώνυμο βιβλίο)

Η συνείδηση αποκαλύπτεται μέσα από την δημιουργία. Ο ίδιος ο κόσμος μας είναι ο χορός του δημιουργού. Οι χορευτές έρχονται και φεύγουν στο ανοιγόκλειμα του ματιού, όμως ο χορός συνεχίζει να ζει.

‘Οταν χορεύω πολλές φορές έχω νοιώσει να με αγγίζει κάτι θείο. Αυτές τις ώρες νοιώθω ότι το πνεύμα ανυψώνεται και γίνεται ένα με ότι υπάρχει γύρω μου.

Γίνομαι τα αστέρια και το φεγγάρι. Γίνομαι ο ο αγαπημένος και η αγάπη. Γίνομαι ο νικητής και ο νικημένος. Γίνομαι ο δάσκαλος και ο μαθητής. Γίνομαι ο τραγουδιστής και το τραγούδι. Γίνομαι ο γνώστης και η γνώση. Συνεχίζω να χορεύω και μετά, υπάρχει ο αέναος χορός της δημιουργίας.

Ο δημιουργός και η δημιουργία συνενώνονται σε μία πληρότητα χαράς.
Συνεχίζω να χορεύω, να χορεύω….να χορεύω, ώσπου μένει μόνο….. ο χορός.

Μάικλ Τζάκσον

Courage – Κουράγιο

“Οταν βγαίνω στην σκηνή μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους δεν αισθάνομαι γενναίος. Περισσότερο κουράγιο χρειάζεται όταν είναι να αποκαλύψεις τα αισθήματα σου σε έναν άνθρωπο. Τότε γνωρίζεις ποιος πραγματικά είσαι”.

Πως δημιουργώ μουσική

“Οσο αφουγκράζομαι την στιγμή, πάντα έχω μουσική”

dancing the dream

Εψαξα για το αστέρι μου
Είμαστε πέντε δυσεκατομμύρια στην γή, και όλοι χρειαζόμαστε τον ουρανό. Βρές το άστρο σου και πέταξε το στον ουρανό. Ακόμα το έχεις, δεν είναι έτσι;”

(Το άστρο σημαίνει το πνευματικό φως που έχει ο κάθε άνθρωπος μέσα του. Μπορούμε όλοι να το βρούμε και να ενώσουμε την ψυχή μας με το θείο φως που διοχετεύεται στη γή, έστω και άν νομίζουμε ότι το έχουμε χάσει. Μέσα από την καλλιέργεια της ψυχής βρίσκουμε την πνοή του θεού μέσα μας και εξελισσόμαστε ως άνθρωποι, ως κοινωνία).

Αρκετά για σήμερα

…είδα μία εικόνα σήμερα στις εφημερίδες. Ενα δελφίνι πνιγμένο σε ένα δίχτυ. Από τον τρόπο που το σώμα του ταλανιζόταν, μπορούσες να διαβάσεις την αγωνία. Τα μάτια του ήταν κενά, αλλά ακόμα υπήρχε ένα χαμόγελο, αυτό που τα δελφίνια ποτέ δεν χάνουν ακόμα και όταν πεθαίνουν.

Tα δελφίνια αγαπούν να χορεύουν – από όλα τα πλάσματα της θάλασσας, αυτό είναι το χαρακτηριστικό τους. Δεν ζητάνε τίποτα από μας, παρά βουτάνε στα κύματα, ενώ εμείς βλέπουμε το θαύμα. Παραβγαίνουν με τα πλοία και είναι πιο μπροστά, όχι για να μας δείξουν ότι είναι πρώτα, έχουν την πρωτιά, είναι οι νικητές, αλλά για να μας πουν ότι, “‘ολα γίνονται για το παιχνίδι. Συνέχισε στον στοχο σου. Αλλά όσο το κάνεις, χόρεψε”.

“Ετσι ήμουν στην μέση της πρόβας και σκέφτηκα. “Σκοτώνουν έναν χορευτή, έναν χορό. Και μετά έμοιαζε ότι το μόνο που ήταν σωστό να κάνω ήταν να σταματήσω. Δεν μπορώ να σταματήσω το να σκοτώνουν τον χορό, αλλά μπορώ τουλάχιστον να σταματήσω εις μνήμην, όπως τιμάει ένας χορευτής έναν άλλον. Καταλαβαίνεις;”

Απόσπασμα από το ποίημα του Μάικλ Τζάκσον “Enough for today” (“Αρκετά για σήμερα”).

rehearsal 052

Time Magazine simply said of it, “consider yourself warned.”

Πλανήτη Γή

To “Planet Earth” είναι ένα ποίημα γραμμένο από τον ίδιο τον Michael Jackson. Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο του “Dancing the Dream” (Χορεύοντας το Όνειρο), το οποίο κυκλοφόρησε το 1993 και αποτελεί μία συλλογή ποιημάτων και σκέψεων του καλλιτέχνη.
Μια απαγγελία του ποιήματος από τον ίδιο τον Michael Jackson συμπεριλήφθηκε στον cd “This Is It” που κυκλοφόρησε το 2009.

“Πλανήτη Γή, στην ομορφιά σου έμαθα την άχρονη ευδαιμονία, την στιγμή, το τώρα.”

(Ο άνθρωπος όταν βρίσκεται στην φύση και εναρμονίζεται με την ομορφιά της, ένα ηλιοβασίλεμα, κοιτώντας τα αστέρια …δεν υπάρχει χρόνος. Η φύση λειτουργεί ελεύθερα πέρα από χρονικά πλαίσια και δίνει πνοή στον άνθρωπο).


Here’s the full text of “Planet Earth.” You can listen to a recording of Jackson reading it here, in his typical breathless, dramatic speaking voice.

Πλανήτη Γή, πλανιέσαι άσκοπα, σαν σύνεφο σκόνης
Μία ασήμαντη σφαίρα που θα καταστραφεί
Μέταλλο που θα σκουριάζει
Χωρίς ίχνος ύλης σε ένα, δίχως νόημα, κενό
Μοναχικό πλοίο στο διάστημα, μέγας αστεροειδής

Κρύος σαν πέτρα δίχως χροιά,
Που με λίγη “κόλλα” κρατιέσαι ενωμένος
Μέσα μου κάτι μου λέει ότι δεν είναι αλήθεια
Αγαπημένε μου, είσαι ήμερος και γαλάζιος.
Νοιάζεσαι, και κατοικείς
Στα βάθη της καρδιάς μου
Η αύρα σου σα χάδι, στην ολότητα σου στοργικός
Συνυπάρχεις με την μουσική
Που κυνηγάει την ψυχή μου.

Στις φλέβες μου ένοιωσα το μυστήριο
Στις διαδρομές του χρόνου, σε βιβλία ιστορίας,
Ζωής πανάρχαιης τραγούδια πάλλονται στο αίμα μου
Κι έχουν χορέψει τον ρυθμό στο κύμα της παλίρροιας.
Τα σύννεφα τα ομιχλώδη, η ηλεκτρική σου καταιγίδα
Σε αυτή μου την μορφή, ήταν σαν της θύελλας τη βία
‘Εγλειψα το αλάτι, το πικρό και το γλυκό
Στην κάθε συνάντηση, στο κάθε πάθος, στην κάθε θέρμη.
Οι ήχοι, το χρώμα, το άρωμά, η γεύση σου
Διεγείρουν τις αισθήσεις μου χωρίς βιασύνη
Στην ομορφιά σου έμαθα πως να ζώ
Την άχρονη ευδαιμονία στην στιγμή του τώρα.

Πλανήτη Γή, πλανιέσαι άσκοπα, σαν σύνεφο σκόνης
Μία ασήμαντη σφαίρα που θα καταστραφεί
Μέταλλο που θα σκουριάζει
Χωρίς ίχνος ύλης σε ένα, δίχως νόημα, κενό
Μοναχικό πλοίο στο διάστημα, μέγας αστεροειδής.

Κρύος σαν πέτρα δίχως χροιά,
που με λίγη κόλλα* κρατιέσαι ενωμένος
Κάτι μέσα μου, μου λέει, ότι δεν είναι αλήθεια
Αγαπημένε μου είσαι ήμερος και γαλάζιος.
Νοιάζεσαι, και κατοικείς
Στα βάθη της καρδιάς μου
Η αύρα σου χάδι, και στην ολότητα σου στοργικός
Συνυπάρχεις με την μουσική
Που κυνηγάει την ψυχή μου.

Πλανήτη Γή, ήμερε, γαλάζιε.
Με την καρδιά μου ολάκερη
Σε αγαπώ.

απόδοση: Ρέα Φιλοσόφου

Σημ.:
*Η λέξη “κόλλα” είναι όρος της αστρονομίας: Είναι η σκοτεινή ύλη, η οποία συνδέεται στενά με την σκοτεινή ενέργεια. Με αυτόν τον όρο, στην αστρονομία,  χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε την “κόλλα” που κρατά τα πάντα στο σύμπαν ενωμένα.

Ο Μάικλ Τζάκσον δεν χρησιμοποιούσε τις λέξεις άστοχα.

Planet Earth, my home, my place
A capricious anomaly in the sea of space
Planet Earth, are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spaceship, a large asteroid

Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my sweetheart, soft and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes, caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.

In my veins I’ve felt the mystery
Of corridors of time, books of history
Life songs of ages throbbing in my blood
Have danced the rhythm of the tide and flood
Your misty clouds, your electric storm
Were turbulent tempests in my own form

I’ve licked the salt, the bitter, the sweet
Of every encounter, of passion, of heat
Your riotous color, your fragrance, your taste
Have thrilled my senses beyond all haste
In your beauty I’ve known the how
Of timeless bliss, this moment of now.

Planet Earth, are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spaceship, a large asteroid

Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my sweetheart, soft and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes, caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.

Planet Earth, gentle and blue
With all my heart, I love you.

Πηγή:

http://rockbloggblogspotcom.blogspot.gr/2012/06/blog-post_22.html

http://www.huffingtonpost.com/john-lundberg/a-look-at-michael-jackson_b_338648.html