Tags

,

  •  

    Οι παγκόσμιες συναυλίες του Μάικλ περιελάμβαναν ένα στρατιωτικό τανκ που εφορμούσε πάνω στη σκηνή και έναν στρατιώτη που κατεβάζει το όπλο του όταν ένα παιδί του προσφέρει ένα σύμβολο ειρήνης. Οργάνωσε συναυλίες στα προβληματικά σημεία του κόσμου, για παράδειγμα στην αποστρατικοποιημένη ζώνη μεταξύ Βόρειας και Νότιας Κορέας, ζητώντας από τους οργανωτές των συναυλιών του να τον στείλουν εκεί όπου χρειαζόταν.

    Συνεργάστηκε με τον Παβαρότι προς όφελος της οργάνωσης Warchild (παιδί του πολέμου) για να βοηθήσει τα παιδιά στο Κόσοβο και στη Γουατεμάλα. Οργάνωσε μια σειρά από φιλανθρωπικές συναυλίες στη Γερμανία και στην Κορέα. Επιστράτευσε τους: Slash, The Scorpions, Boyz II Men, Luther Vandross, Mariah Carey, A. R. Rahman, Prabhu Deva Sundaram, Shobana Chandrakumar, Andrea Bocelli and Luciano Pavarotti για τις συναυλίες “Ο Μάικλ Τζάκσον και φίλοι”.

    Τα έσοδα δωρίστηκαν στο Nelson Mandela Children’s Fund (το ίδρυμα για παιδιά του Νέλσον Μαντέλα), στον Ερυθρό Σταυρό και στην UNESCO.

    Μετά την τρομοκρατική επίθεση της 9ης Σεπτεμβρίου στην Νέα Υόρκη, ο Μάικλ Τζάκσον βοήθησε στο να οργανωθεί η φιλανθρωπική συναυλία United We Stand: What More Can I Give, στο στάδιο RFK στην Ουάσιγκτον, η οποία προβλήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2001 και περιελάμβανε δεκάδες μεγάλους καλλιτέχνες. Το τραγούδι του What More Can I Give (Τι παραπάνω μπορώ να δώσω) γράφτηκε για την εκδήλωση και τα έσοδα δόθηκαν στις οικογένειες των θυμάτων. Ίδρυσε το Michael Jackson Burn Centre (κέντρο για την αποκατάσταση των εγκαυμάτων) στο νοσοκομείο Memorial στο Κάλβερ Σίτι της Καλιφόρνιας.

    Όταν παραβρέθηκε στην τελετή ορκωμοσίας του προέδρου Κλίντον, ζήτησε περισσότερα χρήματα για έρευνα για το AIDS, όταν ο Ράιαν Ουάιτ, ένα παιδί που ήταν φίλος του, πέθανε από την ασθένεια. Ο Μάικλ Τζάκσον κατέχει το ρεκόρ Γκίνες για τον καλλιτέχνη που υποστηρίζει τις περισσότερες φιλανθρωπικές οργανώσεις – τριάντα εννιά. Συναντήθηκε με αρχηγούς κρατών και παρήλαυσε με στρατούς σε όλο τον κόσμο. Το πένθος που φορούσε κάθε μέρα στο μανίκι του ήταν φόρος τιμής στα παιδιά και ορκίστηκε να το φοράει μέχρι να μην υπάρχουν άλλοι πόλεμοι στον πλανήτη και να μην υπάρχουν άλλα πεινασμένα παιδιά.

    Τα τσιρότα στα δάχτυλά του ήταν για να θυμίζουν και σ’αυτόν και σε μας ότι υπάρχουν ακόμα στον κόσμο πληγωμένα παιδιά και παιδιά που υποφέρουν.

    Ο Μάικλ, όταν ήταν σε περιοδεία, επισκεπτόταν ορφανοτροφεία και νοσοκομεία στις χώρες στις οποίες έδινε συναυλίες.

    Πολλές φορές συναντιόταν με ηγέτες και όταν έβρισκε άθλιες συνθήκες κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του, απειλούσε ότι θα ακυρώσει τη συναυλία αν δεν βελτιωθούν οι συνθήκες μέσα σε 24 ώρες. Κανένας δεν αγνοούσε τις αξιώσεις του γιατί θα προκαλούσε πιθανόν ξεσηκωμό των πολιτών.

    Υπάρχουν επίσης εκατοντάδες ιστορίες από άτομα που γνώρισαν προσωπικά τον Μάικλ Τζάκσον.

    Όταν ένας οπλισμένος άντρας άνοιξε πυρ στο δημοτικό σχολείο Κλέβερλαντ, στο Στόκτον της Καλιφόρνιας, ο Μάικλ τηλεφώνησε στον σερίφη της περιοχής και ζήτησε συνοδεία από το αεροδρόμιο στο σχολείο για να επισκεφτεί τα παιδιά. Ο Ντέιβ Ντέιβ ήταν ένα παιδί που κάηκε άσχημα όταν ο πατέρας του τον έλουσε με κηροζίνη και του έβαλε φωτιά και ο Μάικλ, μόλις άκουσε την ιστορία, θέλησε να τον γνωρίσει και τον κάνει φίλο.

    Ο Μπέλα Φάρκας χρειαζόταν μεταμόσχευση συκωτιού όταν τον γνώρισε ο Μάικλ στο νοσοκομείο Μπεθέσντα στην Βουδαπέστη και έτσι ο Μάικλ πλήρωσε για να βρεθεί το μόσχευμα. Πλήρωσε κηδείες για παιδιά των οποίων οι οικογένειες δεν μπορούσαν να πληρώσουν και σε μια περίπτωση έστειλε το τζάκετ του και ένα γάντι του με τα στρας σε ένα παιδί για να ταφεί με αυτά. Δώρισε ρούχα και υπάρχοντα σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ήταν αποδέκτης πολλών βραβείων για το φιλανθρωπικό του έργο, πάρα πολλών για να αναφερθούν εδώ, και ακόμη περισσότερων αφού αναγνωρίστηκε η συνεισφορά του μετά θάνατο.

    Για δεκαετίες, το Ράντσο του της Νέβερλαντ δεχόταν κάθε μήνα, ανεξάρτητα αν ήταν εκεί ή ταξίδευε, εκδρομές για παιδιά που ήταν: σοβαρά άρρωστα, ζούσαν σε γκέτο, ανάπηρα, φτωχά, παιδιά με προβλήματα, που είχαν μπλέξει με συμμορίες, χωρίς πολιτικά δικαιώματα και παιδιά που έχουν παραιτηθεί από τη ζωή.

    Το βίντεο για το διάσημό του τραγούδι Beat It περιελάμβανε αληθινά μέλη συμμοριών τους οποίους επιστράτευσε ο Μάικλ – τους Crips και τους Bloods που συνεργάστηκαν στο γύρισμα. Οι δύο ομάδες δεν είχαν ποτέ συνεργαστεί σε τίποτα άλλο παρά μόνο για βία. Η δουλειά του με τα παιδιά ήταν τεράστια και την αγαπούσε μέσα από την καρδιά του.

    Δύο φορές κατά τη διάρκεια της καριέρας του, η διασημότητά του, ο πλούτος του και η γενναιοδωρία του έφεραν κατήγορους και κατηγορίες στη ζωή του – για ανάρμοστη συμπεριφορά προς τα παιδιά. Οι ισχυρισμοί τον πλήγωσαν βαθειά και αργότερα αποδείχτηκαν αναληθείς και απλά προσπάθειες να του αποσπάσουν χρήματα.

    Παρόλο που βρέθηκε αθώος, η δοκιμασία της δίκης το 2005 έβλαψε τη φήμη του, τον πλήγωσε αφάνταστα και τον ώθησε να μη φιλοξενήσει ποτέ ξανά παιδιά στο ράντζο-φαντασία του, ούτε να μείνει ποτέ ξανά εκεί. Εγκατέλειψε το σπίτι του γιατί αισθανόταν ότι αυτό είχε αμαυρωθεί αμετάκλητα από ασυνείδητους κατηγόρους και από ύπουλους υπαλλήλους της αστυνομίας. Δε θα κοιμόταν ποτέ ξανά στο δωμάτιό του, στην πραγματικότητα γενικά ο ύπνος έγινε σπάνιος.

    Τα προβλήματα αϋπνίας του πολλαπλασιάστηκαν και τελικά οδήγησαν στον πρόωρο και μυστηριώδη θάνατό του.

    Για το 4ο μέρος, πατήστε εδώ.