Tags

, , , ,

Πολλές αναφορές αναρωτήθηκα γιατί ο Μάικλ ενέτασσε στις συναυλίες του τον Χορό του Μαύρου Πάνθηρα στην αρχή και το τέλος της χορογραφίας του Billie Jean. ‘Ηταν κάτι που δεν παρουσίαζε κανέναν σύνδεσμο μεταξύ των δύο κομματιών.

Το αυθεντικό βίντεο-κλιπ του Billie Jean δείχνει τον Μάικλ να περπατάει σκεπτικός σε έναν δρόμο με φανάρια και βιτρίνες που θυμίζει Singing in the rain. Σε όποιο κομμάτι του δρόμου πατάει το πόδι του φωτίζεται ενώ πίσω του υπάρχει ένας πράκτορας με καμπαρντίνα και καπέλο που τον παρακολουθεί και τον φωτογραφίζει.

Ο Μάικλ φτάνει στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείο κοιτάζοντας την Μπίλι Τζην να κοιμάται σε ένα κρεββάτι, ξαπλώνει δίπλα της με τα ρούχα, το κρεββάτι φωτίζεται και ο Μάικλ εξαΥλώνεται μέσα σε ένα φως .…που σημαίνει ότι δεν υπάρχει κανένα σεξουαλικό στοιχείο.
‘Ενας άστεγος κοιμάται άτω στον δρόμο με παλιά βρώμικα ρούχα και ξυπνώντας βρίσκει τον εαυτό του με ολοκαινούργια καθαρά λευκά ρούχα.
Στο τέλος ο πράκτορας στα χέρια του κρατάει ένα κομμάτι από δέρμα τίγρης…
ΚΑΜΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!.. είπα..άσχετο! δεν κολλάει!

Ο Μάικλ είχε κινηματογραφική παιδεία, και γενικότερα καλλιτεχνική παιδεία και βαθειά κουλτούρα. ‘Ηταν ένας άνθρωπος που ήταν προικισμένος με τόσα καλλιτεχνικά ταλέντα που ήταν φυσικό να ενδιαφέρεται να μαθαίνει την Ιστορία κάθε Τέχνης, να ενημερώνεται, να μελετάει, και να εξελίσσεται.  Είχε μεγαλώσει με αστέρες του Χόλυγουντ, είναι γνωστό ότι η  Diana Ross τον ξεναγούσε σε Αίθουσες  και Μουσεία Τέχνης, και φυσικά όλο το μουσικό και υποκριτικό κομμάτι που “σπούδαζε” παρακολουθώντας όλους τους μεγάλους της τέχνης, του έδινε ένα κίνητρο παραπάνω για να πάει βαθύτερα, να εμβαθύνει στις τέχνες.

Ψάχνοντας, λοιπόν, βρήκα κάποια εντυπωσιακά και άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία και συσχετισμούς. Ιδού!

ΤΣΑΡΛΙ ΤΣΑΠΛΙΝ ΚΑΙ ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ – SMILE…

Mία από τις μεγαλύτερες επιρροές του Μάικλ ήταν ο Charlie Chaplin, η μεγαλοφυΐα του βωβού κινηματογράφου που οι ταινίες του ήταν κυρίως κωμικές. Ο ίδιος  ο Τσάρλι Τσάπλιν όχι μόνο πρωταγωνιστούσε αλλά ήταν επίσης ο σεναριογράφος, σκηνοθέτης, χορευτής, μουσικός (τσελίστας) και συνθέτης της μουσικής των ταινιών του. O Chaplin τελειοποίησε την τεχνική της παντομίμας, τις χορευτικές του ικανότητες και τα διάφορα γκαγκ.

 

Στην φωτογραφία, αριστερά, βλέπουμε τον Τσάρλι Τσάπλιν να παίζει τσέλο.

Λόγω των αριστερών του πεποιθήσεων οι ταινίες του δεν περιορίζονται μόνο στο κωμικό στοιχείο αλλά παρουσιάζουν και το τραγικό στοιχείο που διέπει τον άνθρωπο ανά τους αιώνες. Αναδεικνύουν προβληματισμούς πάνω σε κοινωνικοπολιτικά προβλήματα, όπως π.χ. στην ταινία του “ο Μετανάστης” όπου ο Τσάπλιν έθιξε το θέμα των μεταναστών που ταξίδευαν κάτω από επικίνδυνες και άθλιες συνθήκες, ένα σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει ακόμα και σήμερα και αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα και την εκμετάλευση των ανθρώπων.

 

Κάτι τέτοιο θα δούμε και στον Χορό του Μαύρου Πάνθηρα. Ο Μάικλ, ως ακτιβιστής καλλιτέχνης, θίγει μέσα από την τέχνη του κοινωνικοπολιτικά προβλήματα με τρανταχτό τρόπο, και στον Χορό του Μαύρου Πάνθηρα μεταξύ άλλων, σπάει και ένα τζάμι πάνω στο οποίο είναι γραμμένο ένα ρατσιστικό σύνθημα εναντίον των μεταναστών. (No more wet backs). Το μεταναστευτικό θέμα είναι άλυτο μέχρι σήμερα με την βία να κυριαρχεί εναντίον τους λόγω μη συνεννόησης των εκάστοτε κυβερνήσεων και προφανώς λόγω πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων. Το δουλεμπόριο ζει και βασιλεύει οι Αφρικανοί της Δυτικής Αφρικής, και μετέπειτα Αφροαμερικανοί, κατά κάποιον τρόπο ήταν “μετανάστες” κατ’ επιβολήν.

 

 

 

 

 

Στην φωτογραφία πάνω ο Τσάρλι Τσάπλιν σε αριστερά, σκηνή από την ταινία The Kid. Αριστερά, ο Μάικλ  ως Τσάπλιν, στην ίδια ακριβώς πόζα. H ιστορία, γνωστή. Ο Τσάπλιν μαζεύει από το δρόμο ένα νεογέννητο, το οποίο μεγαλώνει σαν πατέρας.

«Σκυλίσια Ζωή» (A Dog’s Life) του Τσάπλιν! … Ο συνδυασμός της Billie Jean με τον Χορό του Μαύρου Πάνθηρα. 

Οπως ο Τσάπλιν που με πολλές από τις ταινίες του έθιγε αρνητικές πλευρές της αμερικανικής κοινωνίας, διάφορες κοινωνικές ομάδες θεωρούσαν ότι θίγονται από το έργο του και έψαχναν αφορμές για να τον χτυπήσουν. Την ίδια μοίρα είχε και ο Μάικλ. Το Billie Jean όπως και ο χορός του Μαύρου Πάνθηρα, ο οποίος είχε στοιχεία παντομίμας, ήταν μία ξεκάθαρη αναφορά στην ζωή και το έργο του Charlie Chaplin.
Στη ταινία του Τσάπλιν “Σκυλίσια Ζωή” περιγράφει την ζωή ενός άστεγου που τον κυνηγάει ένας αστυνομικός. Η ταινία ξεκινάει με το να μας δείχνει τον άστεγο (Τσάπλιν) να κοιμάται κάτω στο χώμα, όπως ακριβώς και ο άστεγος στο Μπίλι Τζην! Οποιος δεν έχει δει την ταινία, πρέπει να το κάνει οπωσδήποτε. Ο Τσάπλιν είναι πάντα απολαυστικός, κωμικός και καυστικός συνάμα. Οπως είχε πει και ο Μάικλ: «Είναι μοναδικός. Μπορεί να σε κάνει να γελάσεις και να κλάψεις ταυτόχρονα».

 

ΤΖΟΑΝ ΜΠΑΡΙ ΚΑΙ ΜΠΙΛΙ ΤΖΙΝ: Η ίδια ιστορία

Το πιθανότερο είναι ότι τους στίχους του Billie Jean τους εμπνεύστηκε από μία απίθανη ιστορία που έχει να κάνει με την προσωπική ζωή του Τσάπλιν, αλλά κατά έναν απίθανο τρόπο είχε να κάνει παράλληλα και με μία ίδια σχεδόν ιστορία από την ζωή του Μάικλ.

Η αληθνή ιστορία του Τσάπλιν

Μια πρώην ερωμένη του Τσάπλιν, η Τζόαν Μπάρι, εισέβαλε με ένα όπλο στο σπίτι του απειλώντας να τον σκοτώσει και στη συνέχεια να αυτοκτονήσει. Έπειτα ζήτησε να αναγνωριστεί δικαστικά ότι πατέρας του παιδιού που επρόκειτο να γεννήσει ήταν ο Τσάπλιν. Πουριτανικές οργανώσεις γυναικών, σύνδεσμοι παλαιών στρατιωτών καθώς και το ίδιο το FBI την υποστήριξαν. Τελικά το δικαστήριο δικαίωσε την Μπάρι, μολονότι το τεστ αίματος που έγινε για να αποδειχθεί αν ο Τσάπλιν ήταν ο πατέρας του παιδιού ήταν αρνητικό (*1).

Οι στίχοι του Billie Jean περιγράφουν μία παρόμοια περίπτωση. Μόνο που η Τζόαν γίνεται Μπίλυ.

“Για 40 μέρες και 40 νύχτες ο νόμος ήταν με το μέρος της…Η Billie Jean δεν είναι ερωμένη μου, είναι μιά κοπέλα που ισχυρίζεται ότι εγώ είμαι αυτός που το έκανε, αλλά το παιδί δεν είναι δικός μου γιός”.

“For forty days and for forty nights law was on her side…but Billie Jean is not my lover, she’s just a girl who claims that I am the one, but the kid is not my son…”

Το ίδιο θέμα πραγματεύεται και στο Blood on the dance floor όπου η Τζόαν γίνεται Σούζι, και το όπλο γίνεται μαχαίρι 7 ιντσών. Μία γυναίκα τον απειλεί με ένα μαχαίρι ότι θα τον σκοτώσει επειδή γέννησε το παιδί του.
Τα λόγια περιττεύουν!

SININGIN’ IN THE RAIN – GENE KELLY

Ο δρόμος με τα φανάρια στον Χορό του Μαύρου Πάνθηρα είναι ξεκάθαρα μία αναφορά στο Singin’ in the rain (Τραγουδώντας στην βροχή), με τον Τζην Κέλλυ.

(*1) Πηγή

Τσάρλι Τσάπλιν, Βικιπαίδεια

ΠΡΟΒΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ

To SMILE…

Το Smile (Χαμογέλασε) είναι τραγούδι που χρησιμοποιήθηκε ως σάουντρακ στην ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν Μοντέρνοι Καιροί. Ο Τσάπλιν σύνεθεσε τη μουσική, με τους Τζων Τάρνερ και Τζόφφρεϊ Πάρσονς να προσθέτουν στίχους το 1954.[1] Στους στίχους ο τραγουδιστής μιλά στους θεατές για το πως να φτιάξουν τη διάθεση τους και για ένα φωτεινό αύριο. Το Smile έγινε γνωστό μετά τη χρήση του στην ταινία του Τσάπλιν.

Ο Μάικλ Τζάκσον ηχογράφησε το κομμάτι για το άλμπουμ HIStory: Past, Present and Future, Book I. Σχεδιαζόταν να κυκλοφορήσει ως το όγδοο και τελευταίο σινγκλ από το άλμπουμ το 1997, αλλά ακυρώθηκε λίγες μέρες πριν την κυκλοφορία του. Μόνο λίγα αντίτυπα από την Ολλανδία, τη Γερμανία και τη Νότια Αφρική διασώθηκαν ενώ τα άλλα αντίτυπα αποσύρθηκαν. Τα σπανιότερα από αυτά περιέχουν ένα CD maxi single (κοστίζει περίπου 500 ευρώ) και το single track promo (Το promo single CD στοίχιζε περίπου 1.725 δολάρια τον Φεβρουάριο του 2011). Τα remixes σε αυτή την κυκλοφορία δεν έχουν κυκλοφορήσει εμπορικά, αλλά μπορούν να βρεθούν στις προωθητικές 12″ στο Is It Scary, στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το Downtempo Groove Mixείναι το σπανιότερο mix του τραγουδιού επειδή κυκλοφόρησε μόνο στο maxi. Το remix εκτελέστηκε από τον Έντι Αρρόγιο.[2]

Ο Τζάκσον δεν εκτέλεσε ποτέ ζωντανά το κομμάτι – σχεδιάστηκε αρχικά ένα HBO special για το κομμάτι, αλλά ο Τζάκσον κατέρρευσε κατά τη διάρκεια της πρόβας. Κατά τις τελευταίες συναυλίες του HIStory World Tour, το τραγούδι παίζονταν στην αρχή κάθε συναυλίας προς τιμήν της Πριγκίπισσας Νταϊάνας. Στο Living with Michael Jackson, αναφέρει το κομμάτι στοNeverland Valley Ranch και το τραγούδι στο μετρό του Λας Βέγκας. Γύρω στον Νοέμβριο του 2005, αριθμός των ηχογραφήσεων 12″ εμφανίστηκαν στο eBay και εκτέθηκαν στη Γερμανία και στις Κάτω Χώρες. Αυτό εξηγεί γιατί οι εκδοχές 12″ είναι οι πιο κοινές, αν και η αρχική παραμένει ως πιο σπάνια. Η short version του Smile επανακυκλοφόρησε στη βρετανική έκδοση του King of Pop, το 2008.

Ο αδερφός του Μάικλ, Ζερμαίν Τζάκσον εκτέλεσε το Smile στην κηδεία του Μάικλ στις 7 Ιουλίου 2009, στο Staples Center του Λος Άντζελες, λίγο αργότερα αφότου η Μπρούκ Σίλντςανέφερε ότι ήταν το αγαπημένο κομμάτι του Τζάκσον. Επίσης το εκτέλεσε σε συνέντευξη με το Today στη Neverland πριν την κηδεία και μόνο λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Μάικλ. Κατά τη διάρκεια της κηδείας, ο Ζερμαίν άλλαξε τις λέξεις gladness και sadness στους στίχους. Το τραγούδι έφθασε στην 74η θέση στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην 71η θέση στη Γερμανία, στην 70η θέση στην Ελβετία και στην 56η θέση στην Αυστραλία.