Tags

Η τέχνη είναι μία πολιτική πράξη. Τι συμβαίνει όταν η τέχνη παρεμβαίνει στην πολιτική και είναι επαναστατική; Μία εικόνα χίλιες λέξεις…. moonwalker mj artsΟ Μάικλ ήταν μία μεγάλη επένδυση για όλους. Η παιδική εργασία που του είχε επιβάλλει ο πατέρας του και ο έλεγχος που ασκούσε  στην δουλειά του με τους Jackson Five, όπως και o βάναυσος τρόπος που τον αντιμετώπιζε για να κάνει «σωστά τα βήματά» ήταν μία τραυματική εμπειρία. Ο Μάικλ ήταν Μάρτυρας του Ιεχωβα, θρησκεία που του είχε επιβληθεί από το σπίτι του, όπου μέλη της έλεγχαν το καλλιτεχνικό του έργο. Ειδικά στο Thriller του έλεγαν ότι δεν έπρεπε να ενσαρκώσει ένα ζόμπι με αποτέλεσμα μετά από λίγο καιρό να αποχωρίσει. Η πλαστική ομορφιά που ψυχαναγκαστικά του επιβλήθηκε από τον πατέρα του και τον περίγυρό του, που είναι κάτι που κατατρέχει όλους τους σταρ του Χόλυγουντ. Ο Τζάκσον είχε γράψει στο ημερολόγιότ ου ότι ήθελε να αλλάξει προσωπικότητα, να δημιουργήσει έναν καινούργιο χαρακτήρα, να μην θυμίζει τίποτα το παιδάκι που τραγούδησε το ABC.  Να αλλάξει το καλλιτεχνικό του προφίλ γιατί ήθελε να κατευθυνθεί σε άλλη βάση ως καλλιτέχνης. Εκανε την πρώτη του ρινοπλαστική, έχασε περίπου 10 κιλά, ξεκίνησε την εξάσκηση στον χορό και πραγματικά, στο Thriller εμφανίστηκε ως ένας διαφορετικός άνθρωπος. Ειδικά από το Bad και μετά, ξέφυγε πλέον απο τα καθιερωμένα στάνταρς της αμερικάνικης μουσικής βιομηχανίας και της μέχρι τότε ζωής του. Ο έλεγχος και η κατεύθυνση της τέχνης του απο τις δισκογραφικές εταιρείες. Ο ρατσισμός εναντίον των μαύρων καλλιτεχνών από ρατσιστές της βιομηχανίας η οποία ακόμα ελέγχεται από λευκούς. Ηθελε να ξεφύγει από τον κλοιό αυτόν, όπου τον έλεγχαν οι πάντες, ήθελε να είναι ελεύθερος να ΥΠΑΡΧΕΙ. “Leave me alone”…«αφήστε με ήσυχο» ήταν ο τίτλος ενός τραγουδιού του που συμπεριέλαβε στο Bad. Ο υπάρχων πολιτισμός για τον Τζάκσον έτσι όπως ήταν εγκαθιδρυμένος και τον βίωνε σε όλα τα επίπεδα ήταν μία κατάσταση που τον εξόργιζε , τον καταπίεζε και τον συνέθλιβε, ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη. Το ότι είχε γίνει σταρ λειτουργούσε περισσότερο καταπιεστικά παρά απολαυστικά. Μέσα από τον στίχους και τα βίντεό του, είχε αρχίσει πλέον να ασκεί αιχμηρή κριτική που πολλές φορές προκαλούσε αντιδράσεις και «ενοχλούσε».

Δεν παραλληλίζεται η ζωή ενός λευκού καλλιτέχνη με ενός μαύρου. Π.χ. η ιδεολογία και η ζωή του Τζιμ Μόρισον μοιάζει με του Τζάκσον. Ο Μόρισον είχε πολύ δύσκολα παιδικά χρόνια και έτρωγε ξύλο απο τον πατέρα του, (ο οποίος ήταν ναύαρχος και ευκατάστατος), για να μην γίνει μουσικός σε αντίθεση με τον Τζάκσον που έτρωγε ξύλο από τον πατέρα του (έναν πάμφτωχο μαύρο εργάτη χαλυβουργείου) για να γίνει σταρ του Χόλυγουντ.  Και οι δύο είχαν τραυματικές εμπειρίες και δύσκολα παιδικά χρόνια. Ο Μόρισον πέθανε κάτω από ανεξιχνίαστες συνθήκες, όπως και ο Τζάκσον που λέγεται ότι πέθανε από ιατρικό λάθος. Αν διαβάσει κανείς τι έκανε ο γιατρός για να τον «σώσει» θα αρχίσεις να αμφισβητείς γιατί λέγονται πολλά και γι’ αυτό. Και οι δύο είχαν μελετήσει φιλοσοφία, θρησκειολογία, ποίηση, λογοτεχνία, ψυχολογία και φυσικά τον κινηματογράφο, διάβασε γι’ αυτό το στοιχείο. Φαίνεται απίστευτο, αλλά η βιβλιοθήκη του Τζάκσον κοσμούσε 10 εκ. βιβλία!! Η διαφορά ήταν ότι ο Μόρισον είχε επιρρεαστεί απο το κίνημα των Μπήτνικς. Ηταν ποιητής και τραγουδοποιός. Ο Τζάκσον ήταν τραγουδοποιός, στιχουργός και είχε επιρρεαστεί περισσότερο από την μαύρη κουλτούρα, το χολυγουντ με το ζόρι, αλλά και πολιτικούς όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Απλά, πολύ απλά, ο Τζάκσον είχε την ατυχία να γεννηθεί μαύρος…

Τα μήντια (ΜΜΕ) και ό ρόλος τους.

Πολλά από τα τραγούδια του είχαν ως θέμα την εξαθλίωση της κοινωνίας μας, σήμερα. Αλλά τα βίντεο ήταν αυτά που ενοχλούσαν περισσότερο. Ενας μαύρος δεν θα έπρεπε να έχει βήμα στην οθόνη. Και αυτό γιατί ο Μάικλ Τζάκσον στις αναταραχές που έγιναν στο Λος Αντζελες το 1991 μεταξύ μαύρων και λευκών, όπως και μεταξύ μεταναστών (μεξικανών, ισπανών κ.α.) και λευκών αμερικανών, πήρε θέση. Σκοτώθηκαν 58 άτομα και τραυματίστηκαν 3000. Οταν σκοτώθηκε το εννιάχρονο παιδί ενός Ισπανού μετανάστη ο Μάικλ προσφέρθηκε να κάνει τα έξοδα της κηδείας του. Το παιδί δολοφονήθηκε από το παράθυρο μέσα στο σπίτι του την ώρα που έπινε γάλα. Η δολοφονία ενός άοπλου παιδιού θα σε απασχολήσει μόνο εάν συμβεί εντός των συνόρων της χώρας σου. Μετά από 8 μήνες ένας άγριος ξυλοδαρμός ενός μαύρου από την αστυνομία για υπερβολική ταχύτητα και η αθώωση των αστυνομικών προκάλεσε για άλλη μιά φορά αναταραχές. Αυτό είναι το λάθος μας μέσα στην παγκόσμια κοινωνία των πολιτών: Δεν θέλουμε να δούμε την ουσία μια είδησης όταν δεν μας χτυπάει την πόρτα. Πόσο μας αφορά η δολοφονία ενός μαύρου και η αθώωση του εκτελεστή του; Διαβάστε: Το χλιαρό ενδιαφέρον των social media για τον Trayvon Martin. Ακριβώς το ίδιο συνέβη και τότε. Η δολοφονία αυτού του παιδιού, όπως και ότι ο Τζάκσον έκανε τα έξοδα της κηδείας του πέρασε στα ψιλά. Γιατί τα μήντια δεν αναφέρθηκαν σε αυτό το γεγονός; Πόσο ελεύθερος μπορεί να είναι ένας καλλιτέχνης να πει δημόσια την γνώμη του για ένα πολιτικο γεγονός, και ειδικά ένας μαύρος; Ολοι εκμεταλεύτηκαν στο έπακρο τον Τζάκσον, και με τον πιο αισχρό τρόπο. Τα μήντια όπως και πολλοί άλλοι ακόμα και τώρα που έχει πεθάνει, συνεχίζουν να βγάζουν λεφτά;  Δεν ήταν προκλητικό αυτό για τον Μάικλ Τζάκσον;  Πηγή: http://www.lifo.gr/team/u653/40094

Ολα ξεκίνησαν από το Black Or White, ένα τραγούδι που συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ  Dangerous (Επικίνδυνο) που κυκλοφόρησε το 1991, ένα κομμάτι που μιλάει για τον ρατσισμό. Το βίντεό του, θεματικά, λειτούργησε ως συνέχεια του βίντεο Man In The Mirror , το οποίο συμπεριλαμβάνεται στο άλμπουμ Bad (Κακός), 1987. Στα δύο αυτά βίντεο παρουσιάζονται παρόμοιες εικόνες όπου βλέπουμε την βία της αστυνομίας, επίθεση εναντίον διαδηλωτών, τον Χίτλερ, παρέλαση των ναζί, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ από τον λόγο του “I have a dream”, τελετουργία της κου-κλουξ-κλαν, πεινασμένα παιδιά της Αφρικής, την έκρηξη της ατομικής βόμβας, πύραυλοι, στρατιώτες που παρελαύνουν,  ανάπηροι πολέμου, στρατιωτική κηδεία με την αμερικάνικη σημαία, άστεγοι, μία σειρά από άνεργους,  φωτογραφίες του Τζον Λένον και άλλα σχετικά προκλητικά… Με άλλα λόγια υπερτονίζονται ο ρατσισμός, ο πόλεμος, η διαφθορά, η ανισότητα, η προκατάλειψη, η μισαλλοδοξία, ο πόλεμος, η κτηνωδία, η αρρώστεια, η φτώχεια,  και όλα όσα εξοντώνουν τον κόσμο και σήμερα. Ολα αυτά τα τεράστια κοινωνικοπολιτικά προβλήματα αποτελούσαν για τον Τζάκσον μία υπαρξιακή ανάγκη να εκφραστούν μέσα από την μουσική του. Δεν δεχόταν παθητικά, τα προβλήματα του κόσμου. Αντιδρούσε μέσα από την τέχνη του.

Ο πόλεμος εναντίον του είχε αρχίσει να φαίνεται από το 1987 με την κυκλοφορία του άλμπουμ του BAD. Ειναι άξιο να σημειωθεί ότι μετά τα 13 Γκράμυ που πήρε το 1983 για το Thriller, το 1988 παρ’ όλο που το Bad ήταν υποψήφιο σε πάρα πολλές κατηγορίες δεν πήρε ούτε ένα. Πράγμα παντελώς παράδοξο αφού ο δίσκος και το βίντεο του Bad σε σκηνοθεσία Μάρτιν Σκορτσέζε, όπου ο Μάικλ πρωταγωνιστεί ως ηθοποιός, τραγουδιστής και χορευτής παραμένουν κορυφαία στην ιστορία της ποπ μουσικής. Το γκράμμυ για το καλύτερο μουσικό βίντεο το άξιζε όσο κανείς άλλος. Το βραβείο για το καλύτερο μουσικό βίντεο πήρε το Leave me alone και το πήρε την επομενη χρονιά. Πήρε βέβαια πολλά άλλα βραβεία αλλά όχι γκράμμυ που είναι το κορυφαίο. Ο Μάικλ Τζάκσον είχε δουλέψει πάρα πολύ πάνω σε αυτό το άλμπουμ για τέσσερα χρόνια. Τα βίντεο του Bad, Smooth Criminal, 4 υποψηφιότητες. Το άλλο που ήταν επίσης προκλητικό ήταν το γκράμμυ για live performance. Αυτήν την μέρα ο Μάικλ έκλεψε την παράσταση. Επρεπε να πάρει το βραβείο καλύτερης ζωντανής παράστασης για το Man in the Mirror. Ηταν μία παράσταση που έχει αφήσει ιστορία.Το πήρε η Γουίτνι Χιούστον. Τι σημαίνει βραβείο και απο ποιούς κατευθύνεται τελικά; Δείτε και συγκρίνετε.

Ομως, η περίπτωση του Black or White ήταν εντελώς ξεχωριστή. Στο βίντεο αυτό, το έχουμε αναλύσει σε άλλο μας αρθρο (δείτε Black or White) ο Τζάκσον παρουσιάζει με ακραίο τρόπο το θέμα του ρατσισμού.  Δεν αντιδρούσε μόνο. Αυτο που έκανε ήταν τρελλό, ηρωικό, ιδιοφυές και πολύ επικίνδυνο.

Στις 17 Νοεμβρίου 1991 το βίντεο για το τραγούδι Black or White, στην πρεμιέρα του, μεταδόθηκε σε απ’ ευθείας μετάδοση σε 27 χώρες, όπου έφτασε τους 500 εκατομμύρια τηλεθεατές στον κόσμο, και μέχρι τώρα αποτελεί το βίντεο με την μεγαλύτερη τηλεθέαση όλων των εποχών, παγκοσμίως. Μεταδόθηκε συγχρόνως από τα τηλεοπτικά δίκτυα MTV, BET, VH1, και Fox και έδωσε σε αυτά τα κανάλια τα υψηλότερα ποσοστά τηλεθέασης.  Πράγμα που σημαίνει ότι ο Μάικλ άδραξε την ευκαιρία να περάσει το μήνυμα που ήθελε στον κόσμο, σε παγκόσμια κλίμακα.

Το αποκορύφωμα είναι το τελευταίο 5λεπτο βίντεο όπου ένας μαύρος πανθηρας μεταμορφώνεται και παίρνει την μορφή του Τζάκσον, μπαίνει σε ένα άδειο γκέτο, χορεύει έναν άγριο χορό εντελώς μόνος, και σπάει με έναν λοστό τζάμια αυτοκίνητου, τζαμαρίες και μία ταμπέλα ξενοδοχείου, κάνοντας παράλληλα «σεξουαλικές»… χορευτικές κινήσεις πιάνοντας τον καβάλο του. Πανικός στις τηλεοράσεις όλου του κόσμου…βούηξε η υφήλιος. «Το καινούργιο βίντεο του Μάικλ Τζάκσον παρουσιάζει βία και σεξ!».

Τα αντιρατσιστικά συνθήματα που προστέθηκαν μετά

Μετά το σκάνδαλο προστέθηκαν συνθήματα  που δεν υπήρχαν το αρχικό βίντεο (κάτω), επειδή ο Τζάκσον ήθελε να περάσει ξεκάθαρα το μήνυμά του για τον ρατσισμό. Τρελλός καλλιτέχνης; Ισως…Αλλά οραματιστής.

Ο μαύρος πάνθηρας παραπέμπει στο Black Panther Party, το Κομμα των Μαύρων Πανθήρων που ιδρύθηκε απο αφροαμερικανούς το 1966 για την αυτοάμυνα τους.

black panther symbols2Στο γκέτο σπάει όλα τα αντιρατσιστικά σύμβολα (“μπουκάλι μπύρας”-καμπάνια αλκοόλ που προωθούσαν στα γκέτο, “ο Χίτλερ ζεί” και την σβάστικα-αντιναζιστικό/αντιρατσιστικό σύνθημα, “NIGGER GO HOME” -αντιρατσιτικό σύνθημα όπου λέγεται ότι με τα τρία G κάνει αναφορά στο 666, “Νo more wet backs” – αντιμεταναστευτικό σύνθημα, “KKK rules”-αντιρατσιστικό και “Royal Army Hotel”-αντιπολεμικό). Στην επίσημη έκδοση των βίντεο που κυκλοφορούν το Black Or White, στον Χορό του Μαύρου Πάνθηρα παρουσιάζεται χωρίς τα συνθήματα.

Το 1991, κυκλοφορεί το Dangerous, και κάνει το μεγάλο τόλμημα με το Black or White και τον Χορό του Μαύρου Πάνθηρα….οι αντιδράσεις ήταν αναμενόμενες. Αυτό σημαίνει, πως ένας καλλιτέχνης τόσο μεγάλου βεληνεκούς, απ’ τις αμέτρητες αυτές επιδράσεις που αντικειμενικά υφίσταται, σύμφωνα με τις ιδέες του, τη συνείδησή του, την ηθική του θέλει να τα εκφράσει μέσω της τέχνης του, συναντά ως εμπόδιο το φίμωμα, την κατάργηση της ελευθερίας του λόγου, και την ίδια την συντηρητική κοινωνία από κάθε άποψη να βρίσκεται εναντίον του. Το τελευταίο του όπλο ήταν ένα: να χρησιμοποιήσει την επιρροή που ασκεί ένας παγκοσμίως δημοφιλής καλλιτέχνης-σταρ στο κοινό του, χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ και βασικά την τηλεόραση.

Ενα χρόνο μετά ξεσπάει το σκάνδαλο για την κακοποίηση ενός παιδιού. Ο ρατσισμός είναι ένα θλιβερό φαινόμενο που υπάρχει εδώ και 400 χρόνια στην Αμερική, όπου παρ’ όλο που πρόεδρος της είναι μαύρος, ακόμα υπάρχουν ρατσιστικές προκαταλείψεις. Δεν μπορώ να μην αναφέρω ότι ο Τζάκσον ήταν ο πρώτος μαύρος καλλιτέχνης που εμφανίστηκε στο MTV με το Thriller, ένα άλμπουμ με κορυφαίες πωλήσεις και ένα ρεκόρ που δεν έχει καταρριφθεί ακόμα, και αυτός . Για το Thriller κέρδισε 13 γκράμμυ.  Για τους ακραίους ρατσιστές ένας μαύρος να πάρει τόση δόξα, τόση δημοσιότητα, τόσα χρήματα, να γίνει τόσο δημοφιλής και αντικείμενο λατρείας από τους φανς του ήταν πολύ μεγάλη πρόκληση. Ο Τζάκσον ήταν θύμα ρατσισμού 100%, ένας άνθρωπος που η ζωή του μετατράπηκε σε τραγωδία, η φήμη του σπιλώθηκε για πάντα, και έζησε με αυτή τη σκιά που τον καταδιώκει ακόμα και μετά τον θάνατό του.

Ο Τζάκσον έδωσε στον πατέρα του παιδιού χρήματα για να αποφύγει τις πολύχρονες δίκες, που μεταφράστηκε σε συμβιβασμό για να του «κλείσει το στόμα». Πως ένας πατέρας μπορεί να μένει ευχαριστημένος για την κακοποίηση του παιδιού του παίρνοντας χρήματα; Ενας υγιής άνθρωπος που αγαπάει το παιδί του θα τον πήγαινε στα δικαστήρια μέχρι τέλους. Δεν θα έπαιρνε λεφτά απο τον ανώμαλο που κακοποίησε τον γιό του και όλα τακτοποιήθηκαν… Αυτό το σενάριο δεν έχει ούτε καν την κοινή λογική. Σε μία ηχογραφημένη κασέτα,  ο πατέρας ακούγεται να λέει «Θα τον καταστρέψω. Δεν θα βγεί ποτέ ξανά στη σκηνή». Ο ίδιος ο Τζάκσον σε ομιλία του στο Χάρλεμ το 2001 είπε: «από τη στιγμή που βγήκε το Thriller ξεκίνησε ο πόλεμος εναντίον μου».

Το 2002 ο Τζάκσον κατηγόρησε την Sony και την μουσική βιομηχανία για ρατσισμό και έναν χρόνο μετά το 2003 του απαγγέλθηκαν ξανά κατηγορίες για κακοποίηση ενός παιδιού. Ουσιαστικά έναν χρόνο μετά, η ίδια ιστορία επαναλήφθηκε.

Κάποτε τον ρώτησαν:

-“Ἐχεις σκεφτεί να γίνεις Πρέσβης της Ειρήνης, δεδομένου ότι είσαι αποδεκτός από όλο τον κόσμο;”

-“Νομίζω ότι είμαι ήδη μέσω της μουσικής, γιατί σπάει όλα τα φράγματα. Δεν χρειάζεται πολιτική δήλωση. Ὀλα αυτά τα κάνω με τη μουσική. Υπερνικά όλα τα εμπόδια, για όλες τις γλώσσες, όλες τις φυλές των ανθρώπων. Διαδίδεται σε όλο τον κόσμο”. 

Είναι δύσκολο να περιγράψω πως γράφω μουσική.  Δυσκολεύομαι να πάρω έπαινο γι’ αυτό, είναι περισσότερο κάτι πνευματικό, κάτι θείο. Οταν δημιουργώ μουσική νοιώθω σαν όργανο της φύσης. Καταλαβαίνω ότι πολλά από τα προβλήματα του σύγχρονου κόσμου, από την εγκληματικότητα των πόλεων, μέχρι τους μεγαλύτερους πολέμους και την τρομοκρατία, αλλά και τις υπερπλήρεις φυλακές μας, είναι το αποτέλεσμα του γεγονότος ότι η παιδική ηλικία, η παιδικότητα, κλάπηκε βίαια από τα παιδιά. Η μαγεία, το θαύμα, το μυστήριο και η αθωότητα στην καρδιά ενός παιδιού, είναι οι σπόροι της δημουργικότητάς που θα θεραπεύσει τον κόσμο. Το πιστεύω ειλικρινά”.           Μάικλ Τζάκσον

Η ψυχολογία του καλλιτέχνη και η έκφραση της προσωπικότητας και της κοσμοθεωρίας του, δηλαδή η συνολική άποψη για τη ζωή και τον κόσμο την οποία έχει διαμορφώσει με βάση τα βιώματά του, την παιδεία του, την πολιτισμική του παράδοση, τις επιδράσεις που έχει δεχτεί από το περιβάλλον κτλ., και που του υπαγορεύεουν κανόνες ζωής, την εκφράζει μέσα από το έργο του, έχοντας για βάση ορισμένα κοινωνικά ιδανικά.  Μέσα στο πλαίσιο των κοινωνικών αρχών και ιδανικών ιδιαίτερη σπουδαιότητα αποκτά και η ηθική στάση του καλλιτέχνη στη ζωή. Πώς, άραγε, αντιδρά σαν άτομο ο καλλιτέχνης και πώς σαν δημιουργός; Υπάρχουν δύο τρόποι αντίδρασης ή ένας, ενιαίος κι αξεχώριστος; Σαν καλλιτέχνης καλλιτεχνικά, εξυμνεί ό,τι τ’αρέσει, υποστηρίζει ό,τι τον ενδιαφέρει, προβάλλει ό,τι τον συναρπάζει και τον συγκινεί. Αυτά απεικονίζει με την τέχνη του. Αυτά μεταπλάθει καλλιτεχνικά με το ταλέντο του. Τ’άλλα τ’απαρνιέται, τ’αποκρούει, τ’αγνοεί, τ’αντιπαθεί, τ’αντιμάχεται, τα καταδικάζει…Ο Μάικλ Τζάκσον ήθελε  η τέχνη του να βιωθεί από το σύνολο.  Το ότι επιρρέαζε τον κόσμο, ενοχλούσε.. Και πιστεύω, ακράδαντα, όπως πολλοί άλλοι, διάσημοι ή άσημοι, ότι ο Μάικλ Τζάκσον υπήρξε θύμα ρατσισμού, και όχι μόνο.

“Τα παραμύθια κρύβουν βαθειά σοφία και μπορείς να διαχειριστείς όλη τη ζωή σου με αυτά”. Μάικλ Τζάκσον

Η Παιδική Λογοτεχνία…

Ίσως να μήν είναι τόσο παιδιάστικη η φράση του: “Eιμαι Πήτερ Παν στην καρδιά μου”, όσο φαινόταν σε κάποιους. Πολύ μεγάλες προσωπικότητες χρησιμοποίησαν φανταστικές ιστορίες για την διαπαιδαγώγηση των παιδιών, αλλά και τους ενήλικες, αφού οι αξίες αφορούν τον άνθρωπο, πέρα από ηλικίες. Ο Αισωπος με τους μύθους του, ο Χριστός με τις παραβολές, αλλά και σύγχρονοι συγγραφείς της Παιδικής Λογοτεχνίας, όπως ο Dr. Seuss. Οταν ο Μάικλ, έλεγε “διαβάζω παραμύθια στα παιδιά, το βράδυ στο τζάκι με γάλα και μπισκότα”, θεωρήθηκε όχι μόνο επικίνδυνο αλλά εγκληματικό. Παρ᾽όλο που οι έρευνες έχουν αποδείξει ότι όταν διαβάζεις σε ένα παιδί παραμύθια πριν κοιμηθεί, γίνεται εξυπνότερο και αποδίδει περισσότερο στα μαθήματα του σχολείου.  Παρ’ όλο που η καθιερωμένη εκπαίδευση του είχε σταματήσει στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, ο Μάικλ ήταν ένας βαθειά μορφωμένος άνθρωπος. Ο Μάικλ ήταν πραγματικά βιβλιοφάγος. Η βιβλιοθήκη του κοσμούσε 10 εκ. βιβλία και αυτή ήταν η γνώση που ήθελε να μεταφέρει στα παιδιά. Στην ψυχή των παιδιών όλοι βρίσκουν την χαμένη τους αθωότητα. Είναι τόσο δύσκολο να δίνει αγάπη κάποιος, σήμερα, που αν το κάνει θεωρείται ύποπτος. Ο Μάικλ ήθελε να βρίσκεται στο ίδιο πνευματικό επίπεδο με τα παιδιά, για να περάσει ένα ισχυρό μήνυμα στον κόσμο, για την ανάγκη της αγάπης και την Ισότητα:

“Πριν μάθετε αν έχετε κόκκινα ή καστανά μαλλιά, πριν μάθετε αν είστε μαύρος ή λευκός, πριν μάθετε σε ποια θρησκεία ανήκετε, έχετε ανάγκη να γνωρίζετε ότι σας αγαπούν”. “…Εάν έρθεις σε αυτόν τον κόσμο γνωρίζοντας ότι σε αγαπούν και εάν φύγεις από αυτόν τον κόσμο γνωρίζοντας το ίδιο, ότι και να συμβεί στο ενδιάμεσο μπορείς να το αντιμετωπίσεις.” Μάικλ Τζάκσον

“Hμουν βετεράνος πριν γίνω έφηβος.

mj painting childhood

Η παιδική εργασία είναι μία βασική παραβίαση των δικαιωμάτων των παιδιών. Δεν ήταν επιλογή του Μάικλ να δουλεύει τόσο σκληρά στην τρυφερή ηλικία των 5 ή 10 ετών. Ο ίδιος είπε: “Θυμάμαι ότι πήγαινα στο στούντιο να ηχογραφήσω, ήταν ένα πάρκο απέναντι, και έβλεπα όλα τα παιδιά να παίζουν, και έκλαιγα και στενοχωριόμουν γιατί εγώ έπρεπε να δουλέψω”.  Ενα παιδί είναι πάντα ένας πνευματικός καθοδηγητής, ένας δάσκαλος για την εξέλιξή και την ανάπτυξή του ανθρὠπου.  Ο Μάικλ έλεγε: “Ενα παιδί είναι ο αυριανός πατέρας. Γι᾽ αυτό πρέπει να αισθάνονται ότι τα αγαπούν, τα παιδιά πρέπει να είναι ψυχικά υγιή και ισορροπημένα ώστε ο κόσμος μας να γιατρευτεί”. Και αναφερόταν στους γονείς που παραμελούν τα παιδιά τους.

(Εικόνα πάνω: σκίτσο που έχει ζωγραφίσει ο ίδιος ο Μάικλ. Η ζωγραφική ήταν ένα από τα τόσα ταλέντα που του είχε χαρίσει ο Θεός.)

“Δεν το τραγουδάω, αν δεν το νοιώθω” Μάικλ Τζάκσον

mj logo i don't sing itἨταν μόλις 10 χρονών όταν το είπε. Δεν είναι απλό και καθημερινό να εκφράσει κανείς μέσα από την μουσική, την τέχνη, το πιο καθαρό κομμάτι της ψυχής του για να το δώσει ατόφιο στον κόσμο. Ο Μάικλ “εξάγνιζε” την ψυχή του, όπως έλεγε σε ομιλίες του, δηλαδή, ελευθερωνόταν πνευματικά από άσχημες σκέψεις, αρνητική ενέργεια, μεσω του διαλογισμού ή της προσευχής. Απο παιδί έλεγε ότι αυτά που έγραφε και τραγουδούσε, το ένοιωθε και το εννοούσε, αληθινά, μέσα από την καρδιά του.Τι άλλη απόδειξη και εξήγηση χρειάζεται για να μπορέσει να καταλάβει ο κόσμος; 

Τα μικρά παιδιά είναι πολύ καλά συντονισμένα με τη διαίσθησή τους, επειδή δεν έχουν ακόμα βυθιστεί μέσα στην «πραγματικότητα» και συχνά ακούν και βλέπουν πράγματα που εμάς μας διαφεύγουν. Μέχρι τα έξι τους χρόνια περίπου, είναι εναρμονισμένα με τον πνευματικό κόσμο και με πράγματα αθέατα.  Τι μπορούμε να κάνουμε, για να διατηρήσουν αυτή την πνευματικότητα, αλλά και να την αναπτύξουν, ώστε να γίνουν -αν όχι ευτυχισμένοι- τουλάχιστον ικανοποιημένοι ενήλικοι; Πρέπει, λοιπόν, να τα μάθουμε να βλέπουν τη θετική πλευρά σε δύσκολες ή δυσάρεστες καταστάσεις. Να ζουν τη στιγμή γιατί κάθε στιγμή είναι πολύτιμη. Να τα μυήσουμε στη θετική σκέψη, να έχουν αυτοέλεγχο, σεβασμό στον εαυτό τους και τους άλλους, ώστε να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο. Μην τα φορτώνουμε με εργασίες. Να τα αφήνουμε να έχουν ελεύθερο χρόνο, και να αισθανθούν την ξεγνοιασιά, να παίζουν, να ακούν μουσική, να διαβάζουν. Το παιχνίδι είναι σημαντικό να θυμούνται ότι η παιδική ηλικία τους έδωσε χαρά.  Να εμπιστευτούμε το ένστικτό τους, γιατί είναι αλάνθαστος κριτής. Τα παιδιά μπορούν να δουν τα πάντα, καταλαβαίνουν τα ψεύτικα χαμόγελα, τα ψεύτικα γέλια. (Πηγή: Το πνευματικό παιδί)

vanity 091.jpg

http://inmeditations.blogspot.gr/2008/11/blog-post_2341.html

Τι σημαίνει πνευματικότητα; Είναι η αίσθηση της σημασίας και του σκοπού, του νοήματος που έχουμε για τη ζωή, και συνδέεται άμεσα με τη βαθιά συνειδητοποίηση και τις αξίες μας. Σύμφωνα με το δρ. Κόουλς, τα παιδιά δεν παρατηρούν απλά, νιώθουν το περιβάλλον και κυριολεκτικά το ζουν. Επιπλέον, εντοπίζουν, απορροφούν και αντιδρούν σε αυτό πολύ πιο έντονα από ό,τι οι ενήλικοι. (Πηγἠ: Το χαρισματικό παιδί)

Ο Μάικλ ήταν ένα χαρισματικό παιδί-θαύμα, μιά πολυπλευρη ιδιοφυΐα που είχε ικανότητες σε πολλές τέχνες. . Ενα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό του χαρισματικού παιδιού είναι η υπερευαισθησία στον πόνο του άλλου και ότι συμπάσχει εύκολα. Τα χαρισματικά παιδιά μπορεί να είναι συναισθηματικά ευαίσθητα, να κλαίνε για πράγματα που στους άλλους μπορεί να φαίνονται επουσιώδη.  Αν και σπάνια χρησιμοποιείται ως αναγνωριστική των χαρισματικών παιδιών στο περιβάλλον του σχολείου, τα οποία αιτιώνται την αποστασιοποίησή τους από τα υπόλοιπα παιδιά, και ίσως από την κοινωνία, γενικότερα.

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ

3404l

ΑΦΡΙΚΗ – WE ARE THE WORLD

Η μητέρα του είχε διηγηθεί μία ιστορία, όταν ο Μάικλ είδε στην τηλεόραση τα σκελετωμένα παιδιά στην Αφρική με μύγες στο πρόσωπο, έβαλε τα κλάμματα, και της είπε: “Μητέρα, πρέπει να κάνω κάτι, μπορώ να κάνω κάτι γι᾽αυτό”. Το 1985, ο Χάρρυ Μπελαφόντε έκανε μία ακτιβιστική κίνηση, για να συγκεντρωθούν χρήματα για την εξάλλειψη της πείνας στην Αφρική. Η ιδέα ήταν να γραφτεί ένα σίνγκλ που θα τραγουδούσαν τα μεγαλύτερα αστέρια της μουσικής βιομηχανίας. Ο Μάικλ ζήτησε να γράψει αυτός το κομμάτι. Ηθελε να είναι κάτι σαν ύμνος. Ἐγραψε πολύ φορτισμένος συναισθηματικά το We Are The World, στίχους και μουσική,  μέσα σε μιά νύχτα, απ᾽ ότι είπε η αδερφή του Λατόγια. Το κομμάτι σάρωσε τα βραβεία και πούλησε εκατομύρρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.

Be Not Always

Ενα χαρακτηριστικό κομμάτι που έγραψε ο Μάικλ, το 1984,  έναν χρόνο πριν το We Are the World, και μεταφέρει την κοινωνική ευαισθησία του καλλιτέχνη, όπως πολλά άλλα τραγούδια του, (Heal the World, Earth Song, They don’t care about us, Black Or White, Jam), είναι η μπαλλάντα  Be Not Always (Ας μην είναι πάντοτε), από το άλμπουμ: The Jacksons – Victory, το οποίο είναι και αυτό γραμμένο για τα παιδιά. Το τραγούδι τελειώνει με την φράση: “Ο χρόνος έδωσε μόνο υποσχέσεις θανάτου”.  Η σχεδόν “παιδική” και εύθραυστη φωνή του Μάικλ στο κομμάτι, σε πολλές στιγμές σπάει απο συγκίνηση. Είναι μία δυνατή, καρδιακή ερμηνεία που συνεπαίρνει και συγκινεί τον ακροατή. Το παραθέτoυμε παρακάτω:

Always be not always and if always, bow our heads in shame. Always, please be not always.And if always, bow our heads in blame.’Cause time has made promises, just promises. Faces, did you see their faces?Did they touch you? Have you felt such pain?To have nothing, to dream something, then lose hoping.Is not life but lame?But time has made promises, just promises.

Mothers cry, babies die helplessly in arms while rockets fly and research lies in progress to become. But what of men are flesh and blood?We turn our backs on life.How can we claim to stand for peace when the race is armed in strife, destroying life?

Always, be not always.But if always, bow our heads in shame.Always, please, be not always.’Cause if always, bow our heads in blame. ‘Cause time has made promises, just promises.

MJ-Earth-Song-Live-earth-song-12693119-1600-1158

earth sonh poster

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΕΧΤΩ ότι ένας τέτοιος καλλιτέχνης, ένα παιδί-θαύμα με τέτοια ευαισθησία στον πόνο του άλλου, που γράφει και τραγουδάει με την ψυχή του τέτοιους στίχους με ισχυρό κοινωνικοπολιτικό μήνυμα, που έχει μία θέση, στάση ζωής απέναντι στα πράγματα, και που πολλές φορές τα πιστεύω του που αποτυπώνονται στα βίντεο και τους στίχους του, τα οποία πολλές φορές “ενόχλησαν“, θα μπορούσε να σκηνοθετήσει την αθωότητά του, τόσο δαιμόνια, που θα κάλυπτε μία διεστραμμένη ψυχή, οργανώνοντας το “τέλειο έγκλημα”. Το να ακούς φήμες για έναν άνθρωπο, από το να τον γνωρίζεις από κοντά, απέχει παρασάγγας. Ὀλο το καλλιτεχνικό του έργο και προφίλ, η τέχνη του και ό τρόπος ζωής του δεν παρουσιάζουν έναν ανώμαλο άνθρωπο, τόσο ώστε να μην είναι ορατό στους κοντινούς του ανθρώπους. Ολοι του οι συνεργάτες, φίλοι και συγγενείς μιλούσαν για τον Μάικλ με συγκίνηση και θαυμασμό. 

Ο Kenny Ortega είπε: “Αυτό το παιδί είχε την μεγαλύτερη καρδιά, τους χώραγε όλους και στ᾽ αλήθεια, πραγματικά τον ένοιαζε να βελτιώσει την ανθρώπινη κατάσταση, ειδικά για τα παιδιά, και αυτό ήταν μέρος της αποστολής του. Οταν έκανε περιοδείες, πάντα ήθελε να ξέρει τι μπορεί να κάνει σε κάθε μέρος, ώστε όταν φύγει, να αφήσει πίσω του ένα μέρος καλύτερο έχοντας περάσει από κει…..και για πόσους ανθρώπους μπορείς να πεις κάτι τέτοιο;

τον καθένα. This guy had the biggest heart of anybody and really really did care about improving the human condition, especially for children, and that was part of his mission. While he was on tour, he always wanted to know what he could do in each place, so that when he left, he left a place better, having been there … and how many people can you say that about?”   

Ο Τόμας Μέζερο, δικηγόρος του Μάικλ για την δίκη του 2005, είπε: “Ηταν ένας άνθρωπος που ήθελε να βλέπει ένα παιδί να χαμογελάει. Ηθελε να βλέπει ένα παιδί από μία υποβαθμισμένη περιοχή της πόλης, που έχει μεγαλώσει μέσα στη φτώχεια και την βία να έρχεται στην Νέβερλαντ και να βλέπει μία καμηλοπάρδαλη και να χαμογελάει, να βλέπει έναν ελέφαντα και να χαμογελάει, να παίρνει ένα παγωτό δωρεάν και να είναι ευτυχισμένο. Αυτό όλο σήμαινε πολλά για τον Μάικλ επειδή ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος. Τυγχάνει να γνωρίζω ότι αυτό το έκανε για τα παιδιά, σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε ανήμπορα παιδιά, σε παιδιά με αρρώστειες και ειδικές ανάγκες. Ο Μάικλ υπέγραφε επιταγές γι᾽αυτά και κανείς δεν τα δημοσίευε. Δεν τα έκανε για να μάθει ο κόσμος ότι τα έκανε. Αλλά γιατί η καρδιά του το ήθελε.

Children Hospital historyera109

Στην κοινωνία που ζούμε, το να αγαπάει κανείς, να θέλει να βοηθάει, να προσφέρει και να ευαισθητοποιεί τον κόσμο στα προβλήματα της εποχής μας, εθελοντικά, και να προβάλλει, ειδικά, την Ισότητα, θεωρείται επαναστατικό και επικίνδυνο.Αυτή η υπερευαισθησία που είχε ο Μάικλ στον πόνο των παιδιών δεν ήταν αδικαιολόγητη. Απλά, ήταν το χαρακτηριστικό ενός χαρισματικού παιδιού, χαρισματικού ανθρώπου που βίωνε την αδικία, και πίστευε ότι μπορούσε να βοηθήσει για να αλλάξει ο κόσμος. Να κάνει την αλλαγή.

Για ένα βρώμικο μυαλό, τα χρήματα που είχε ο Τζάκσον, ήταν μία πρόκληση, και βασικά αυτό που ήθελαν ήταν να του ρουφήξουν στην κυριολεξία το αίμα, από κάθε άποψη. Και όσο ζεί αυτός ο κόσμος, πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα βάζουν το χρήμα πάνω από την αξιοπρέπειά τους. Είναι επιπόλαιο έως αισχρό, μία σκέψη ριχή χωρίς βαθύτητα, στοχασμό και ευαισθησία, να σκέφτεται κανείς ότι ο Μάικλ χειραγωγούσε και χρησιμοποιούσε τα παιδιά.

Heal the world logo1

Ενας άνθρωπος με ένα “παράξενο” όραμα και μία “περίεργη αποστολή”

Στις 24 Νοεμβρίου 1992, σε συνέντευξη τύπου στην Νέα Υόρκη, ο Μάικλ μίλησε για τα παιδιά και για το ίδρυμά του “Θεραπεύστε τον κόσμο” καθώς και για την βοήθεια που οργανώθηκε τόσο από το φιλανθρωπικό του ίδρυμα όσο κι από τον ίδιο για το Σεράγεβο, που βρισκόταν σ’ εμπόλεμη κατάσταση. O Μάικλ δίνει βοήθεια στο Σεράγεβο, 1992

“Τα παιδιά με τα παιχνιδιάρικα χαμόγελά τους, μου φανερώνουν το θεϊκό στοιχείο που υπάρχει σε καθένα από αυτά. Αυτή η απλή καλοσύνη ακτινοβολεί κατευθείαν από τις καρδιές τους. Το να είμαστε κοντά τους, μας συνδέει με τη βαθύτερη σοφία της ζωής. Αυτά τα παιδιά αποτελούν υπενθύμιση της πολύτιμης αξίας της ζωής, ειδικά όταν πρόκειται για νέες ζωές, ανέγγιχτες από το μίσος, την προκατάληψη και την απληστία. Τώρα που ο κόσμος βρίσκεται σε σύγχυση και τα προβλήματά του είναι τόσο περίπλοκα, χρειαζόμαστε τα παιδιά μας περισσότερο από ποτέ.
 Η έμφυτή τους σοφία δείχνει τον δρόμο για τις λύσεις που περιμένουν ν’ αναγνωριστούν μέσα στις καρδιές μας. Τα παιδιά είναι τα πιο ιδεαλιστικά και αισιόδοξα όντα στο κόσμο. Γι’ αυτό ακριβώς τον λόγο το ίδρυμα «Θεραπεύστε τον κόσμο» διοργανώνει τον επόμενο χρόνο το παγκόσμιο συνέδριο παιδιών, στο οποίο θα συμμετέχουν αποκλειστικά εκπρόσωποι ηλικίας 8 έως 16 ετών.

Η ανθρωπότητα έχει απόλυτη ανάγκη τον αθώο τρόπο που τα παιδιά αντιμετωπίζουν τα πράγματα, για την επίλυση των παγκόσμιων προβλημάτων

Πρέπει να γιατρέψουμε τον πληγωμένο μας πλανήτη από το χάος, την απελπισία και την παράλογη καταστροφή που βλέπουμε σήμερα. Η αποστολή του ιδρύματος «Θεραπεύστε τον κόσμο», η δική μου αποστολή είναι η γιατρειά. Καθαρά κι απλά. Για να θεραπεύσουμε τον κόσμο, πρέπει ν’ αρχίσουμε με το να θεραπεύσουμε τα παιδιά μας. Σήμερα ερχόμαστε κουβαλώντας δώρα για τα παιδιά του κατεστραμμένου από τον πόλεμο Σεράγεβου. Το 1992, το Σεράγεβο έγινε το σύμβολο τόσων τραγικών για τον κόσμο μας γεγονότων, που θα μπορούσαν ν’ αποφευχθούν. Η προκατάληψη και το εθνικό μίσος, η καταστροφή του περιβάλλοντος, ο κατακερματισμός των οικογενειών και των αιωνόβιων κοινοτήτων. Έχουμε την χαρά ν’ ανακοινώσουμε αυτή την ειδική στιγμή του χρόνου ότι θα στρέψουμε τις προσπάθειές μας στο σπίτι μας, στα δεινά των παιδιών της Αμερικής. Για τον σκοπό αυτό, σχεδιάζουμε convoy των ΗΠΑ με ανθρωπιστική βοήθεια. Θα’ναι μια προσπάθεια να βοηθήσουμε όλους τους Αμερικάνους να δουλέψουν μαζί για έναν μοναδικό σκοπό: να θεραπεύσουν τα παιδιά των πόλεών μας. Και κάτι που είναι πάρα πολύ σπουδαίο εδώ, να αναφέρουμε, είναι ότι, πέρα από τα νοσοκομεία, ιδρύματα, ορφανοτροφεία που είχε ιδρύσει ή κατασκευάσει για τα παιδιά, και τα απίστευτα ποσά που ξόδευε για αυτούς τους σκοπούς, ο Μάικλ Τζάκσον άφησε το 20% της περιουσίας του, σε φιλανθρωπικές οργανώσεις. Και αυτό δεν είναι κάτι που το κάνει ο καθένας. 



Αυτή η ημέρα των Ευχαριστιών είναι ιδιαίτερα σημαντική για μένα, με την κυκλοφορία του σινγκλ «Θεραπεύστε τον κόσμο». Έγραψα αυτό το τραγούδι για κάθε άνθρωπο του πλανήτη μας σε μια προσπάθεια να φέρω παγκόσμια αρμονία. Όλα τα έσοδα από αυτό το τραγούδι θα πάνε στο ίδρυμα «Θεραπεύστε τον κόσμο».

Μάικλ Τζάκσον, Βραβείο Γκράμμυ”The Legend Award” (Βραβείο Θρύλου), 1993

Ο Μάικλ πάντα ήθελε να … “πετάξει”, όπως γράφει στο Childhood: “Εχετε δει την παιδικη μου ηλικια; 
Ψαχνω το θαυμα της νεότητάς μου
. Οπως τις φανταστικες ιστοριες που μοιραζομαστε,
 Τα ονειρα που θα τολμουσα, 
να με βλέπετε να πεταω”…
” Ο Μάικλ Τζάκσον,  ίσως, να θυμίζει τον Ἰκαρο τιμωρημένο για την επισφαλή πτήση του προς τον ήλιο.

Η Ελίζαμπεθ Τέηλορ, πιστή και καρδιακή φίλη του Μάικλ είχε πεί:

“Ο Michael Jackson είναι γεμάτος απο βαθειά συναισθήματα που δημιουργούν έναν “μη-γήινο” πλάσμα, εναν άνθρωπο ιδιαίτερο, που είναι αθώος σαν παιδί αλλά ταυτόχρονα σοφός”.

Προφανώς, “Ο κόσμος δεν ήταν έτοιμος για τον Μάικλ Τζάκσον”. Δεν αντιλαμβανόταν την καθαρότητα της ψυχής του, δεν καταλάβαινε τις ευαισθησίες του και δεν άντεχε να του υπενθυμίζει κάποιος την δύναμη, την σοφία και την αγνότητα που χρειάζεται κανείς, για να ακολουθήσει το όραμα για έναν καλύτερο κόσμο.